| 2004-mrt-06 | Opening 2004 met foto's |
| 2004-feb-08 | Toerdebuut op de baan |
| 2003-dec-21 | 55+ Fietsactie |
| 2003-dec-21 | Veldritcompetitie 2003 toerafdeling |
| 2003-dec-01 | Ab en Els Kleijer toerpaar 2003 |
| 2003-okt-19 | Santiago de Compostella |
| 2003-okt-11 | Te laat over de meet. |
| 2003-sep-11 | De Adelaar in de middenmoot bij het NK toerfietsen. |
| 2003-aug-24 | Laatste fietstocht met het Loo Erf in 2003 |
| 2003-jul-01 | Luik-Bastenaken-Luik in de regen |
| 2003-jun-15 | De Adelaar begeleid WTGN |
| 2003-mei-25 | Fietsen in Amsterdam |
| 2003-mei-25 | Weinig dames gecompenseerd door veel appelgebak |
| 2003-mei-14 | Openings happening fietsen met het Loo Erf |
| 2003-apr-28 | Aspergeestafette met Adelaar leden |
| 2003-mrt-20 | Adelaar opent seizoen |
| 2003-mrt-01 | Tellers op nul bij toerfietsers De Adelaar |
12e Henk Lubberding Classic |
Opening Fietsen met het Loo ErfOp dinsdag 20 mei hebben we weer de openingsrit met het Loo Erf gefietst. Na het maken van koppeltjes zijn de fietsen ingesteld en kon de tocht beginnen. Na een snelle terugtocht (er werd flink tempo gemaakt door sommige koppels) werd nog even nagepraat en de prijzen uigedeeld (Teade was hier met partner de beste). Een zeer geslaagde avond, mede dankzij prima fietsweer. |
Woensdagavond---------------------Orde met sterrenHet ongelooflijke is gebeurd.Het vertrek om halfzeven gebeurt zeer ordelijk engedisciplineerd!Het is bijna on-Adelaars waar gewoonlijk de schijnbaar nodige chaos heerst. Na het fluitje van Theun Nieuwenhuis vertrekt de wedstrijdgroep precies om halfzeven als eerste en met enige tussenafstand gevolgd door de andere groepen. Hier krijgt De Adelaar minstens 3 sterren voor! Er zijn nog 1 of 2 sterren te verdienen indien bij te grote groepen binnen enkele km de groep in tweeën wordt gesplitst met enige afstand ertussen. Zodanig dat inhalende auto’s kunnen passeren zonder de groep te hoeven inrijden bij een tegenligger. Wellicht zijn er mensen in de diverse groepen die het voortouw hierin willen nemen. De lof gaat in eerste instantie uit naar de wedstrijdgroep die zo keurig op tijd vertrekt. In het verleden zijn we wel eens een beetje boos op deze groep moeten worden, maar nu verdienen ze een flinke pluim. Met de prachtige bordjes voor iedere groep hebben we het wel zeer eenvoudig gemaakt. Misschien was de oude vertrekwijze wel een beetje ingewikkeld voor een hoop personen. In elk geval namens de toercommissie bedankt voor de prima medewerking. De Toercommissie |
|
Fietsen met het Loo Erf start 20 mei.
Op dinsdag 20 mei starten we weer voor het 8e jaar met het fietsen met het Loo Erf. De eerste rit wordt gereden met een grote groep van ongeveer 20 tandems. Verder rijden we iedere dinsdag met een groep van 6 tandems. De voorrijders worden geregeld door de Adelaar. Wil je iets meer weten over het Loo Erf kijk dan eens op de website van het Loo Erf. Heb je interesse om een keer mee te doen geef je dan op via de website van de Adelaar Bellen of mailen kan ook naar: Tonny van Olphen telefoon : 055-5416683 E-mailadres : We streven naar een groep van ongeveer 30 personen zodat men 3 a 4 maal in het seizoen aan de beurt is. Om deel te nemen hoef je geen lid van de Adelaar te zijn, familie, buren en kennissen zijn ook van harte welkom. |
|
NK TOERFIETSEN 2008.
Op 23 augustus wordt in Rucphen (NB) het jaarlijkse NK Toerfietsen verreden. Het is hierbij de bedoeling dat de van tevoren opgegeven gemiddelde snelheid per team zo dicht mogelijk te benaderen. Tijdens de tocht mag geen snelheidsmeter op de fiets gemonteerd zijn. Ook dit jaar gaan wij aan dit leuke evenement deelnemen. Het is de bedoeling dat wij op vrijdag 22/8 per fiets vertrekken naar Etten-Leur (130km). Aldaar overnachten in Hotel: "Huis ten Bosch". Op zaterdag 23/8 wordt de toertocht met ongeveer 70 deelnemende teams verreden (Afstand tussen 80 en 120km). Na afloop wederom overnachten en op zondag 24-8 gaan we ook per fiets weer terug. De bagage wordt gebracht en gehaald. Eventuele uitvallers kunnen met de auto terug. Het deelnemende team bestaat uit minimaal 5 personen en maximaal 9 personen. Inmiddels hebben zich al 13 leden aangemeld. Dit betekent dat wij voor het eerst met 2 teams zullen starten en er nog maximaal 5 leden kunnen deelnemen. Als jullie interesse gewekt is om aan dit uitdagende en uitermate gezellige weekend deel te nemen, of nadere informatie wenst, kun je bellen met: Rob Kampes Telefoon : 055-5419859 E-mail : Op de site van de NTFU kun je alle gegevens vinden omtrent dit evenement. Waar ligt de start in Rucphen? Klik hier voor een kaart. Rob Kampes. |
|
Hoe voorkomen we blessures.
Het wielerseizoen is weer begonnen. We hopen allemaal natuurlijk dat het weer een mooi seizoen gaat worden met veel zon en zo, zodat we heel veel kunnen fietsen. Helaas leidt veel fietsen nog wel eens tot vervelende blessures of ongemakken waardoor het toch wat minder plezierig wordt. Vooral als de jaren beginnen te tellen en je wordt wat stram en stijf! Daarom komt er voor belangstellenden een speciale training om te kijken en te proberen of je je fietsstijl en/of houding evt. kunt veranderen of bij te schaven om nog lekkerder te kunnen fietsen. Zoals gezegd zal het vooral erop gericht zijn om blessures te voorkomen danwel te herstellen, maar ook zal aandacht besteed worden aan techniek zodat je je krachten zo efficiënt mogelijk inzet en dus makkelijker(en dus sneller) kunt fietsen. Hans van Oijen zal voor ons de training verzorgen. En wel op donderdag 15 mei om 18uur30 in het clubhuis en daarna op de weg. Het is het handigste als je van te voren nadenkt over wat je wilt verbeteren zodat er nog beter doelgericht getraind kan worden. En dan kunnen we het hele seizoen probleemloos fietsen! Hedwig van den Hof telefoon : 055- 3550757 e-mail : |
|
Toergroepen te groot?
Het is jullie ongetwijfeld ook opgevallen dat de opkomst op zaterdagochtend maar ook op woensdagavond erg groot is. Dit vindt de Toercommissie zeer positief, maar er zit ook een negatieve kant aan. Sommige groepen zijn zo groot dat de veiligheid zeer in het gedrang komt. Met name auto's die willen passeren maar dat eigenlijk niet kunnen en de groep min of meer inrijden. Om ongelukken te voorkomen doet de Toercommissie daarom een oproep eerst via de website en daarna via het clubblad om mee te werken om te grote groepen te splitsen. Het verschil van groep kan gemaakt worden in gewenste afstand of snelheid. Ook kun je verder afspreken om toch (te proberen) gezamenlijk ergens koffie te drinken. We rekenen op jullie spontane medewerking en zeggen bij voorbaat onze dank daarvoor. De Toercommissie |
|
Record aantal deelnemers 55+ tocht.
Wat een geweldige deelname, 43 deelnemers (met 7 begeleiders); de behoefte aan dit soort activiteiten is duidelijk aanwezig. Met dank aan Theun die gezorgd heeft dat deze actie in de lokale kranten stond en waarop vele mensen gereageerd hebben. Ruim 2 jaar geleden wilden we stoppen met deze activiteit wegens gebrek aan belangstelling. Het is maar goed dat diezelfde Theun ons toen heeft overtuigd om nog een jaar door te gaan. En wat een drukte in het restaurant De Loenermark; deze mensen zullen wel gedacht hebben dat een bejaardenhuis was leeggelopen !! Een goed idee om, naast de vaste bijdrage van 1 euro, de vrijwillige bijdrage van 1 euro voor de fietsende jeugd van De Adelaar ook proberen te vermelden in de kranten, want het is vaak niet mogelijk om daar voldoende aandacht aan te schenken tijdens het inschrijven. Met sportieve groeten, Theo |
|
Buitenlandse Week van 24 mei – 1 juni 2008
De eerste aankondiging in december in deze nieuwsrubriek. Thans volgen meer bijzonderheden om de sfeer vast te proeven en het nodige enthousiasme- voorzover dat nodig is- te kweken. We gaan ervan uit dat de meeste mensen op zaterdag 24 mei arriveren en op zondag 1 juni weer vertrekken. Algemeen Camping Klagenfurt is te bereikbaar via de autoweg Villach-Klagenfurt afslag Klagenfurt/Wörthersee. De camping is slechts 4 km. van Klagenfurt verwijderd. Caravans en campers zijn toegestaan; huisdieren in principe niet. Camping Klagenfurt op Gmap Prijs Gestreefd wordt om de prijs rond 250 euro te krijgen per persoon inclusief ontbijt en avondeten. Dit is een aantrekkelijke prijs en gelijk aan die van vorig jaar in Barcelonette. Omdat het beoogde restaurant thans nog gesloten is, kan nog geen definitieve prijs worden vastgesteld. Mogelijkheden voor de niet-fietsers en op rustdagen voor de fietsers Klagenfurt is een oude cultuurhistorische stad met mooie kerken en musea. In de regio zijn er tientallen fraaie kastelen te bezichtigen. Op loopafstand is Minimundus, een soort Madurodam met miniatuur gebouwen en onderwerpen van de hele wereld. Een pracht uitzicht biedt de Pyramidenkogel (10 km) en zeer mooi is de Wallfahrts Kirche bij Maria Wörth (9 km). Ook de mooie Tscheppaschlucht is dichtbij (30 km). ATB Oostenrijk is het land voor ATB-en. Er zijn vele bijzonder mooie route’s uitgezet door het berggebied en langs de meren. Probleem is vaak het meenemen van zowel de racefiets als de ATB. Huren van een ATB kan hier de oplossing zijn. Racefiets Samen met Raymond Hertog onze sponsor heb ik de landkaart bekeken en een aantal mooie route’s uitgezocht.
Gaarne zie ik jullie interesse om mee te gaan tegemoet op tel. nr. 3557510 of Met sportieve groeten, Theo Hochstenbach |
|
Openingsrit 2008
Ook in 2008 is de traditie van de laatste jaren voortgezet. Door een harde wind en daarbij een voorspelling van regenbuien was het niet echt aantrekkelijk weer. De opkomst bleef dan ook beperkt tot 7 fanatieke toerleden die de eerste officiële kilometers van het nieuwe seizoen hebben kunnen noteren. De laatste openingsrit met een redelijke opkomst (30 renners) was in 2004 toen het slechts 2 graden was maar verder wel mooi en droog. Sindsdien was het slecht weer met als dieptepunt 2005 toen er door de vele sneeuw helemaal niet gefietst kon worden. In 2006 waren er 12 deelnemers die de natte sneeuw getrotseerd hebben, in 2007 slechts 4 door de langdurige regen. Nu maar afwachten of 2009 ons weer eens een keer een openingsrit met mooi weer brengt. |
|
|
|
Buitenlandse Week 2008 naar Oostenrijk
Wat is er meer voor de hand liggend dan gebruik te maken van de mogelijkheden die onze sponsor Raymond Hertog van Intervacances kan bieden voor de organisatie van de Buitenlandse Week 2008. Hij heeft mooie stacaravans beschikbaar in Karintië / Oostenrijk aan de Wörthersee. Het is een prachtig heuvelachtig gebied met mooie meren zoals de Wörthersee, de Ossiachersee en niet te vergeten de in de winter beroemde Weissensee. We zijn hier niet in het hooggebergte, maar toch zijn er interessante passen zoals de Würzenpas en de Loiblpas met een stijgingspercentage tot 26% !! Er zijn genoeg mogelijkheden om iedere dag een mooie tocht te maken en het gebied is uitermate geschikt voor de niet-rasklimmers. En vergeet niet dat Oostenrijk vooral een land is voor ATB-ers met veel uitgezette route’s. In verband met het EK voetbal dat vroeg in juni begint in Oostenrijk en Zwitserland is gekozen voor de periode zaterdag 24 mei t/m zondag 1 juni.Het is de bedoeling dat er in elke caravan 2-3 personen worden ondergebracht. En dat voor ontbijt en warme maaltijd s’avonds wordt gezorgd. Raymond Hertog is bezig om voor dit alles een redelijke prijs af te spreken, waarover jullie over enige tijd zullen worden geïnformeerd. Gaarne zie ik jullie interesse om mee te gaan tegemoet op tel. nr. 3557510 of Met sportgroeten, Theo Hochstenbach |
|
Gerrie den Besten kilometerkampioen 2007
Gerrie den Besten is kilometerkampioen geworden met 13.442 kilometer gefietst van 1 maart tot 31 oktober van dit jaar. Tinus Streppel werdt 2e met 11.343 km en Anton Kremer 3e met 10.039 km. Voor de complete uitslag klik hier. Wie waren de winnaars in de afgelopen 27 jaar dat de kilometers geregistreerd zijn?
|
|
Toer bezoekt Palijs Soesdijk
 |
|
Adelaars in Barcelonnette juni 2007
Vorig jaar fietste ik een keer mee met de toergroep op woensdagavond toen Marcel mij vertelde dat komend jaar het weekje weg naar Barcelonnette ging. Ik mij afvragen waar het lag. Nou het ligt dus in Frankrijk onder Grenoble met het hoogste punt van Europa!  De week was vrij laat gepland omdat anders de kans bestond dat de cols nog bedekt waren met sneeuw. Voor ons (Hans en Florien) begon de reis vrijdag middag al. Wij deden de lange trip namelijk in 2 keer, zodat we “uitgerust” in Barcelonnette aankwamen. Na veel files in Nederland en Luxemburg kwamen wij in Nancy aan, waar wij zouden overnachten. De volgende ochtend zaten we net in de auto of we werden in gehaald door Gerrie en Mark, die net als de anderen al vroeg, lees midden in de nacht, waren vertrokken. Rond half 5 waren wij op de plaats van bestemming en langzaam druppelde iedereen binnen. Tegen de klok van 8 uur zaten we met 18 personen aan het diner. Een paar uur later lag ook iedereen in bed, want zo`n lange reis gaat niet in de koude kleren zitten. We hadden afgesproken dat we rond half 9 gingen ontbijten om vervolgens rond half 10 op de fiets te zitten voor een “rustig” verkennings rondje. Zelf ben ik niet mee geweest en Rob, Chris, Roel en Harry zijn gelijk begonnen met een rondje van 120km met 3 cols erin. Sommige begonnen rustig en sommige waren zeer fanatiek, maar dat hebben ze later in de week gemerkt. De 2e dag dat er werd er gefietst waren er al groepjes. De ene wilde dit, de andere dat, maar over het algemeen hebben de meesten de “grote” cols wel beklommen onder andere Col de Vars, Col de Allos, Col de Pointis, Col de Bonnet en zo nog vele cols. Geen idee hoe steil ze allemaal waren en hoe lang ze waren. Zo`n “colfreak” als de meesten die mee waren ben ik niet. Zelf heb ik niet veel cols beklommen met de fiets, omdat ik 1 niet een goed verzet had (kan veel op kracht maar een klim van 24km lang wordt toch iets te veel van het goede) en 2 ook niet echt super gemotiveerd was om te fietsen. Dankzij het mooie weer heb ik mij prima vermaakt en vele foto`s gemaakt. Donderdag ben ik samen met Hans naar Col d`Isoard en Col de Vars geweest om foto`s te maken. Dit wel met de auto, zodat Hans een rustdag had om de volgende dag het rondje van 120km te fietsen als test voor de Marmotte. Ik ben mee gegaan met de auto om onderweg foto`s te maken en ik had extra drinken, eten mee. Het was een erg mooi rondje. De meesten hadden al het rondje gefietst of gingen het nog fietsen of een Col ervan. We hebben het wat betreft het weer goed getroffen met maar 1 middagje regen! Vrijdag was de voor de meesten de laatste dag dat er gefietst werd en werden na het fietsen de tassen en auto`s ingepakt voor de terugreis die voor velen weer midden in de nacht begon. Rene en Esther en de kleine Bente bleven nog een week op een camping genieten van het mooie weer en Harry ging nog 2 weken vakantie vieren in Nice en omgeving. Hans heeft zaterdagochtend nog Col de Vars gefietst en rond een uurtje of half 1 gingen wij weer richting het noorden. Wij deden het weer en 2 keer, wat toch wel zo relaxed is! Hierbij wil ik Marcel nogmaals bedanken voor het organiseren van de trip en alle anderen die mee waren voor de gezellige week! En als iemand zich geroepen voelt om het de volgende keer te organiseren of een leuke plek weet om heen te gaan.. Leef je uit!! Sportieve groetjes Florien     |
| Samen fietsen?
Ik zal me even kort voorstellen: Mijn naam is Kirsti Steur en ik ben 35 jaar. Ik heb nu twee keer mee mogen fietsen op de maandagavond bij de recreatieve groep. Ik houd van wandelen, sportief bezig zijn, gezelligheid en kan erg genieten van fietsen! Echter, ik heb een visuele handicap, waardoor fietsen voor mij alleen op een tandem mogelijk is. Daarom zoek ik enthousiaste voorrijders. Ik beschik over een eigen tandem, sportief model. Durf je de uitdaging aan om samen met mij op de maandagavond op de tandem de omgeving van Apeldoorn te verkennen? Dan hoop ik dat je wilt reageren. Ook als je twijfelt of vragen hebt, neem gerust contact op. Je kunt mij 's avonds na 20.30 uur bellen op 055-5769212. Tandemervaring is overigens niet noodzakelijk. Je kunt je opgeven bij de secretaris van de toercommissie, Teade Walma op 055-3670909. Groeten, Kirsti Steur |
|
De bikkels van de openingsrit:
 |
|
Barcelonnette: 16 tot en met 24 juni 2007
Intussen hebben we al een groot aantal positieve reacties gehad. Er hebben ruimschoots 12 mensen aangegeven dat ze mee willen. Gelukkig is de afstand nog geen 1200 kilometer en niet de 1400 die we eerder hebben vermeld. De mogelijkheden voor campers, tenten of caravans wordt verder onderzocht. De keuze is gevallen op het Centre d’oxygenation Jean Chaix te Barcelonnette. De prijs voor halfpension bedraagt 36 euro per persoon. Dit houdt in dat er 250 euro aanbetaald dient te worden bij de inschrijving. De inschrijving kan gebeuren vanaf nu tot 1 januari. Dit in verband met de reservering van voldoende kamers. Voorlopig is er voldoende ruimte in centre Jean Chaix (tot meer dan dertig personen) dus iedereen kan mee. Inschrijven kan door invullen van het inschrijfformulier en overmaken van 250 euro op rekening 3409667 van Marcel Lenferink, Apeldoorn. Zoals reeds in het clubblad van september gememoreerd is het een omgeving met zeer mooie cols, maar ook de mindere klimmers kunnen hier met veel plezier rond het meer van Serre-Ponçon fietsen. Marcel Lenferink, Tel: 06 45 35 21 40. E-mail: Theo Hochstenbach, Tel: 055 355 75 10. E-mail: |
Sluitingsrit 2006 op zondag 29 oktober De laatste toerrit die vetrekt vanuit het tijdelijke clubhuis. |
|
NK Toerfietsen 26-08-2006 te Landgraaf.
 Voor de 4e keer nam “de Adelaar” deel aan het NK Toerfietsen ditmaal te Landgraaf: dwz; Inneke van Gortel-Gerrie den Besten-Wim Vos-Jacques de Weerd-Wim den Besten- Tiede Lycklema en Rob Kampes vertrokken ’s morgens om 06.00 vanaf Mc. Donalds in de Maten. Het was leuk Wim Vos te verwelkomen. Wim is vorig jaar naar Dalfsen verhuisd maar vond het leuk om aan deze rit deel nemen. Konden we eens lekker bijpraten. De bedoeling was echter om, heel optimistisch, op vrijdag met 5 personen op de fiets naar Landgraaf te vertrekken en op zondag eveneens per fiets weer huiswaarts te keren. Maar door diverse grote evenementen in de regio (o.a CHIO te Aken) was er in de hele omgeving geen hotelaccommodatie beschikbaar. Na een voorspoedige autotocht en koffie onderweg, door Gerrie verzorgd, kwamen we keurig op tijd om 08.30 uur aan. Na het afhalen van de startbewijzen en het nuttigen van een vlaai gingen we om 09.25 van start. Voordien was er bij Rob sprake van paniek: hij had zijn fietsschoenen vergeten., Boven de 60 schijnt dit vaker voor te komen. Dus hij moest op gympen van start. Gelukkig had hij brede pedalen en verder geen problemen. We hadden ingeschreven dat we op een gemiddelde snelheid van 25 km per uur. Gezien eerdere ervaringen was besloten kalm aan te rijden, immers in alle voorgaande edities werd te snel gereden. Dit past overigens wel in de Adelaar clubcultuur. Er werd gereden in 2 lussen. De eerste(groene) lus was voor Limburgse begrippen redelijk vlak. Via Heerlen ging het naar Colment ri. Randsaal noordwaarts via Schimmert ri de eerste tijdscontrole . Achteraf bleek dat dit het enigste traject was waar we te snel gereden hadden. Vanaf deze tijdscontrole ging de route regelrecht weer naar het vertrekpunt Megaland. Na de lunchpauze (Soep- broodjes en een enkele kroket) werd er gestart voor de 2e lus. Deze lus was een stuk zwaarder ivm met veel klimwerk. Gedeeltelijk ging dit over de Mergellandroute. De natuur was schitterend en ook het weer deed zijn best. Geen regendruppel gezien. Bovenop de Sweiberg was er weer een tijdscontrole. Nu volgde er een lange afdaling richting Gulpen. Via Ingber ging het naar de plateauroute richting Elkenrade. Slingerend reden we weer naar het eindpunt. Waarna het wachten was op het resultaat. Onderling waren de meningen verdeeld omtrent de gem. snelheid. Sommigen dachten dat er veel te snel gereden was terwijl anderen dachten dat er met het klimmen tijd verloren was gegaan. Het eindresultaat was dat we totaal 8 min te lang over het totale traject van 114,1 km hadden gereden. Een omslag in onze clubcultuur? Na deze teleurstelling en een warme douche (Van de 42 deelnemende teams eindigden we als 33e) Nadien was er nog een lopend buffet. Na deze prachtige fietsdag en veel plezier keerden we voldaan huiswaarts. Namens allen willen wij de Adelaar hartelijk dank zeggen voor het mogelijk maken van dit uitstapje. Op naar volgend jaar. Tiede Lijklema en Rob Kampes Uitslagen |
|
De eerste foto's van de fietsvakantie in de Dolomieten van de Adelaars. (Ab Kleijer)
Meer foto's (Jaap Selders) De buitenlandse reis ging dit jaar naar Leifers een plaatsje 7 km onder Bolzano. Op zondag 21 mei druppelen in de loop van de dag de adelaars binnen, iedereen had weer een andere route gereden en de ervaringen over de reis werden uitgewisseld. Jaap en Henk spanden de kroon. Zij wilden een paar mooie passen nemen maar stranden boven op de Timmelsjoch op de grens tussen Oostenrijk en Italië, 300 mtr onder de top in een dik pak sneeuw. Er reste hen niets anders op dan 150 km om te rijden en toch maar via de Brenner te gaan. S'avonds wordt er gezamenlijk gegeten in het restaurant op de camping en de plannen voor de komende dagen besproken. Als kaartdeskundige had ik ook een mening over de route's voor de komende week, maar als er laptop's op tafel komen en er route's compleet met afstanden en hoogtemeters in GPS systemen geladen worden, houd ik me maar een beetje gedeinsd en kom tot de conclusie dat ook ik inmiddels ben ingehaald door de techniek. Na nog een gezellig afzakkertje kruipt iedereen onder de wol. De volgende dag wordt er om half tien gestart voor de eerste rit. Deze eerste dag hebben we besloten om met zijn allen een rit te gaan rijden. De rest van de week gaan een aantal een eigen programma rijden. We fietsen door Bolzano en komen in een tunnel terecht waar we eigenlijk niet mogen komen, maar de Italiaanse automobilisten zijn wielerminded en zijn voorzichtig met ons. Langzaam begint de weg te stijgen en leidt ons door een mooie kloof. We stijgen van 250 mtr naar ruim 1400 mtr en drinken koffie met luxe appelgebak op een werkelijk prachtige plaats. Na 76 km en 1400 hoogte meters zijn we weer op de camping. Op dinsdag gaan Hans, Fleurin, Mark en Jaap eerst met de auto op pad om het Sella rondje te gaan fietsen. De rest gaat een rit gaan rijden van 112 km naar San Genesio. De GPS van Marcel leidt ons probleemloos door Bolzano. Dan begint de weg te stijgen. Gedurende 10 km lang blijft mijn meter tussen de 8 en 11 % aangeven en stijgen we tot 1400 mtr hoogte met in de laatste km nog een toetje van 20 %. Dan drinken we koffie en besluiten we de rit in te korten omdat er zich donkere wolken samenpakken boven ons en het hard begint te waaien. In de afdaling moeten we onze fietsen met handen en voeten vasthouden om niet van de weg te waaien. Uiteindelijk bereiken we droog de camping met 86 km en 1700 hoogtemeters op de teller, best wel een pittige rit dus mede door het stijgingpercentage. De verwachte regen blijft uit en s'avonds is het weer gezellig bij de huisjes. Op woensdagmorgen komt de club wat moeilijk op gaan en heerst er wat verdeeldheid. Dat komt omdat het weer wat minder is deze morgen (zwaar bewolkt en kouder) en omdat enkelen liever een vlak rondje willen gaan rijden,.. en dan is er nog de start van de Giro etappe die plaats vind op slechts 15 km van onze camping om half twee s'middags. Ab, Els, Mark, Marcel en Bas rijden de dichtbij gelegen Passo Mendola op van 1350 mtr hoogte. De rest rijdt een vlak rondje om het Lago Caldaro heen. Nadat we de Passo Mendola hebben beklommen speren we naar beneden om de Giro langs te zien trekken. Nadat de renners gepasseerd zijn fietsen we terug naar de camping om daar de Girorit op de T.V. te gaan zien omdat het een spectaculaire rit zou kunnen worden met de laatste onverharde kilometers. We zijn nog geen 5 min op de camping en het begint te regenen. Onder het genot van een halve liter witbier zien we hoe de renners in beestenweer hun rit afmaken. Als we na afloop naar buiten lopen is het inmiddels al weer droog geworden en dat zou het ook blijven de rest van de week. Donderdag; Mark, Hans en Fleurin reizen wederom af richting Corvara om daar de Passo di Giau en Falzarego te beklimmen. De rest gaat een rondje rijden samengesteld door Ad Blocks. Het zou een gedenkwaardig rondje worden, na ongeveer 30 km zou er een beklimming komen van ongeveer 600 hoogtemeters. "Hier linksaf" zegt Marcel kijkend op zijn GPS. We kijken tegen een muur állá de Keutenberg aan. Dat wordt stampen op de pedalen. Na de iedere bocht hopen we dat de weg minder steil word maar het blijft maar steil. En na ongeveer vijf Keutenbergen houd het voor de meesten op. De eersten moeten van de fiets. Nadat mijn meter 24 % aangeeft houd ik het ook voor gezien en vervolgens moet iedereen van de fiets. We lopen verder naar boven, het laatste stuk is 17% en kan er weer gefietst worden, nooit geweten dat 17% zo lekker aanvoelde. Eenmaal boven geeft mijn meter als steilste passage 27% aan al weet ik niet of ik dat fietsend of lopend heb gedaan. Na de koffie komen we ook nog op een onverharde weg terecht en word het avontuur pas echt compleet. De verharde afdaling gaat met 25% naar beneden. Een rit om nooit te vergeten. En dan is het al weer vrijdag, de dag dat we naar de Stelvio zouden gaan, maar navraag leert ons dat de pas nog niet open is en dat het beklimmen ervan niet mogelijk is ook i.v.m. vers gevallen sneeuw eergisteren. We zoeken een alternatief en kunnen o.a. naar de San Pellegrino gaan om de aankomst van de Giroetappe aldaar te gaan bekijken, maar iedereen gaat toch liever zelf een rondje fietsen. We besluiten om de Passo Pennes op 58 km van de camping te gaan beklimmen. Ten noorden van Bolzano leidt de weg naar het dal van Sarentino ons door maar liefs 21 korte en langere tunnels. Daarna rijden we door de vallei met groene alpenweiden en niet al te steile percentages naar de top van de 2211 mtr hoge Passo Pennes of zo als ze hier ook wel zeggen Penserjoch. De laatste 5 km rijden we door kaal hooggebergte met langs de weg hoge sneeuwwallen. Als we boven zijn hebben we behoorlijk geleden en i.p.v een appelgebak word er een bordje pasta besteld op weer op krachten te komen. Na nog een paar foto's gaan we dezelfde weg terug en dat betekent dus 45 km afdalen en dat is gaaf. Terug op de camping tellen we 116 km en 2000 hoogtemeters. S'avonds zitten we met z'n allen gezellig buiten en worden Marcel en Ewald (die er niet bij kon zijn) bedankt voor hun inspanningen om dit te organiseren. Als we zo met z'n allen gezellig een afzakkertje nemen komt er een groep van 23 mensen de camping oprijden. Op hun busjes staan teksten over de Giro di Italia en team Tsjechië. Ook hebben ze shirtjes en wielerpetjes van de Giro. We fronzen onze wenkbrauwen, een Tsjechisch team dat meerijdt in de giro???. Wij kennen ze niet. De volgende morgen zal ons alles duidelijk worden als we een ontmoeting hebben met een wel heel bijzondere wielrenner. In het volgende verhaal zal ik jullie meer vertellen over deze man. Op zaterdagmorgen gaat iedereen wat anders doen, een aantal gaat nog een rondje fietsen, een aantal gaan Bolzano bekijken en een aantal gaan al terug naar huis omdat maandagmorgen de wekker weer vroeg afloopt. Ondanks het feit dat er dit jaar minder deelnemers waren dan voorgaande jaren, waarschijnlijk veroorzaakt door de wat laat in gang gezette organisatie en misschien het ontbreken van een cyclo, kunnen we gerust zeggen dat deze week een hele geslaagde is geweest met veel plezier, vele klimkilometers en mooi weer voor de deelnemers. Ab Kleijer |
| De uitwisseling, die jaarlijks plaats vind tussen de Adelaar en Het Stalen Ros, stamt uit de tijd dat oud Adelaar lid Ton van den Bergh naar de voor hem bekende omgeving van Ravenstein is verhuisd. Jaarlijks op de zaterdag voor moederdag fietsen we samen, afwisselend in Ravenstein en Apeldoorn. Dit jaar was Apeldoorn weer aan de beurt.
|
| Ladies day
Jaarlijks organiseren de Ladies binnen de vereniging een zaterdag rit. Natuurlijk fietsen er oom heren mee maar de dames zijn deze dag de baas. Dat jaar stond een bezoek aan het Velorama in Nijmegen op het programma. |
|
Openingsrit in de sneeuw
De openingsrit is dit jaar in de sneeuw verreden. Nadat er vorig jaar helemaal niet gefiets kon worden door de sneeuw was het dit jaar iets beter en hebben 12 leden de koude getrotseerd. |
Fietsles in de Dolomieten
Ontmoet de profs op de mooiste hellingen van Europa. Dit wordt mogelijk in de volgende vakantie!
|
“Lekker” fietsen
| Het NK Toerfietsen 27 augustus 2005 in Emmen
Op vrijdag 26 augustus 2005 gingen wij per fiets met vijf Adelaars op pad naar Emmen, waar een dag later het Nederlands Kampioenschap Toerfietsen gehouden zou worden. Eigenlijk is het een regelmatigheidsrit. Je geeft van te voren op welk gemiddelde je wilt rijden en dat moet je dan proberen te benaderen over vier trajecten. En natuurlijk zonder tellertjes en andere klokjes. Afijn, wij gingen dus op pad. Wij, dat zijn Gerry den Besten, Ineke van Gortel, Wim den Besten, Rob Kampes en ondergetekende, Wim Vos. Het weer zat mee. Het was droog en een straffe wind uit het Zuidwesten. Richting Emmen dus. Rob en ik zaten op een gegeven moment op kop en we reden zonder verdere inspanning 40 km/u. De route liep via de Holterberg, waar we ook onze eerste stop ingelast hebben. Bij de bakker was het weer eens veel te druk, zoals altijd eigenlijk als we daar komen. Even verderop was echter een mooi terras in de zon. Alles dik in orde. Alleen Gerry, één warme chocola kan toch geen € 2,50 kosten? Dat zal wel een vergissing geweest zijn. Zonder veel problemen kwamen we vervolgens in Hardenberg voor onze tweede stop. Na enig zoeken vonden we een leuk terrasje in de binnenstad. Tijd voor uitsmijters e.d. Die werden even later ook gebracht door een struise dame met de toevoeging mag ik even gelijk afrekenen, waarbij ze de totale rekening op tafel legde. Ik zei nog: “Dat kan wel even duren voor we het juiste bedrag bij elkaar hebben”. “Oh”, zei ze, “dat is niet erg, ik wacht wel”. En inderdaad, ze bleef net zolang wachten tot we uitgeteld waren met de centen. Kennelijk was ze erg op haar hoede voor die zeer herkenbare, zeer onbetrouwbare fietsers. En aan die knappe koppen van ons kan het toch niet gelegen hebben. Jammer, dat ze nu een nabestelling miste. Tegen vijf uur waren we in Emmen. Het hotel was makkelijk te vinden én zeer belangrijk: onze bagage was er al. Cilia, de vrouw van Rob, was zo vriendelijk geweest om de bagage naar Emmen te rijden. En zondag kwam zo nog een keer om alles weer op te halen. Klasse!! ’s Avonds hebben we uitstekend gegeten bij de Chinees aan de overkant. We zitten net als er een paar andere gasten binnen komen. Eén ervan loopt onmiddellijk op Wim den Besten af en roept: “Hoe gaat het makker?”. Blijkt het de secretaris te zijn van de toerclub uit Heerlen, waar Wim elke zomer een week lang deelneemt aan de toertochten door Limburg, België en Duitsland. Ook zij nemen deel aan het NK en logeren in het zelfde hotel als wij. Dat was een leuke kennismaking en het werd daarna in het hotel nog reuze gezellig. Het hotel was eenvoudig met toilet en douches op de gang, maar voor ons was het perfect. Prima bedden, goed geslapen. Fietsen konden in de garage achter slot en grendel. Een aanrader voor iedereen, die nog eens in de buurt van Emmen komt op een toertocht of anderszins. Zoek naar hotel “De Wanne”. Over het NK op zaterdag kunnen we kort zijn. Eerst melden Jack de Weerdt en Johan Weijenberg zich. Zij konden alleen op de dag zelf deelnemen en kwamen dus op eigen houtje naar Emmen. Johan uit Apeldoorn en Jack vanuit zijn vakantieadres in Borger. De uitslag was teleurstellend. We werden 39ste. Ik vermoed dat onze tactiek gefaald heeft. We hebben met het tempo gereden zoals we dat doen op maandagavonden. Strak tempo van rond de 28 km/u. Na afloop zie je dan dat het gemiddelde rond de 26,5 ligt. Dus dat hadden we ook opgegeven. Wat blijkt na afloop: 27,5 gereden. Veel te hard dus. Ja, je bent Adelaar of niet, wel? De organisatoren hadden echter zoveel verkeersregelaars ingezet (ik denk wel 60 of 70 man) en bovendien alle stoplichten vermeden, dat we nauwelijks oponthoud hebben gehad. Volgens mij resulteert dat makkelijk in een verschil van 1 km\u gemiddeld. Dus Gerry, het tempo was uitstekend, alleen de verkeersregelaars hebben ons de das omgedaan. Nu hadden we toch nog kunnen winnen als we niet zo’n geweldig strategisch plan hadden ingezet. Afgesproken was, dat bij lek rijden één uit onze groep zou achterblijven bij de pechvogel, zodat ze samen het gat weer dicht konden rijden. Goed plan, we hadden alleen geen lekke banden. Wat we wel hadden was een koppig zadeltasje van Johan. Dat viel op allerlei ongepaste momenten van zijn zadel. En zorgde voor paniek in de groep. Echter we hadden niet afgesproken dat we op dit soort pech ook zouden wachten. Dus Johan heeft in zijn eentje iedere keer het gat (met gemak) dicht gereden. En dat zeker vijf keer. We hadden beter op Johan kunnen wachten, misschien hadden we dan net genoeg tijd verloren. Eén van de dingen, die we onderweg beleefden, had toch wel grote impact. We zagen in de verte voor ons een groepje rijden waarop we snel inliepen. De persoon linksachter in het peloton was zo van achteren te zien een zeer groot geschapen volslanke dame. Toen we dichterbij kwamen zagen we tot onze verbijstering, dat de groep uit Grootebroek kwam. Dat was natuurlijk even gniffelen. Echter wie schets onze verbazing, dat bij de prijsuitreiking mevrouw Grootebroek op de eerste plaats was geëindigd. Zij hadden een gemiddelde van 24.8 opgegeven. En daar zaten ze heel dicht op. De organisatie in Emmen was perfect. Het voetbalstadion was groot genoeg om alle deelnemers te huisvesten bij de inschrijving en de prijsuitreiking. En het starten vanaf een startpodium had ook wel iets. Die speaker had voor elke ploeg een welkomstwoord en wenste iedereen succes. Navraag leert dat je voor de organisatie van het NK toch wel een groep vrijwilligers nodig hebt van rond de 150 mensen. Dat is voor ons alleen net een maatje te groot. Ook Emmen deed het samen met Gieten. Het volgend jaar wordt het NK in Heerlen gehouden. Ja, inderdaad de club, die bij ons in het hotel zat. Ook zij doen het samen met andere clubs. Op zondag zijn we terug gereden via Schoonebeek, Uelsen, Geteloo en Tubbergen. Hier hebben we, alweer in de zon, een lekker bakkie genomen. Het tweede deel ging over Almelo, Wierden, Rijssen naar Holten. Onder aan de berg was het tijd voor de inwendige mens. Cilia had de bagage al opgehaald en zat hier al op ons te wachten. Het laatste stuk van Almelo naar Holten heeft Rob mee op kop gereden en dat ging prima. Het ziet er naar uit dat hij bijna weer op zijn oude niveau terug is na de terugslag van vorig jaar. Het laatste stuk naar Apeldoorn was een makkie. We roken de stal weer. We hadden dik 360 km op de teller staan en iedereen was dik tevreden over drie mooie fietsdagen. Ik hoop alleen dat we volgend jaar met minstens 20 leden aan de start kunnen staan. De Adelaar was nu maar een klein cluppie tussen al die grote. Wim Vos Uitslagen Foto's |
|
De eerste 55+ tocht p donderdag 30 maart was goed voor 28 deelnemers.
Na een kopje koffie voor de start werd om 10:00 uur gestart. De rit van 40km ging o.a. naar Radio Kootwijk en Kootwijk waar een koffiepauze was. De goede opkomst was mede te danken aan een oproep in de Stentor van 29 maart (zie hier onder). De Adelaar houdt toertochten op de fiets voor 55-plussers | |
|
van onze correspondent
APELDOORN Wie al op leeftijd is en toch nog graag een gezellig fietstochtje wil maken kan morgen van start. Het fietsen voor 55 plussers bleek vorig jaar een geweldig succes te zijnen krijgt daarom dit jaar een vervolg. Niet het aantal kilometers maar vooral de gezelligheid en het ge., nieten van een mooie omgeving staan voorop bij de organisatoren van 55+ fietsen Wim Vos en Theo Hochstenbach. Beide leden van de Apeldoornse wielrenvereniging De Adelaar pakten vorig jaar hét initiatief op van de NTFU onder het motto 'Fiets je fit en geniet'. De Adelaars wil- den ouderen mee laten genieten van hun hobby en zetten elke twee weken een route uit. Het experiment bleek aan te slaan en telkens melden zich zo'n vijftien tot twintig fietsers bij de verzamelpunten. Om de afstand in de stad te beperken was het vertrek |
afwisselend bij zorgcentrum Mandala en wijkcentrum De Stolp. Na een kopje koffie lagen er dertig tot veertig kilometers over goedbegaanbare fietspaden in het verschiet.
De meeste deelnemers kwamen alleen naar de start. 'Het sociale gebeuren neemt naast het fietsen een zeer belangrijke plaats in', vertelt Vos.
Babbelen Het babbelen onderweg was wel gebonden aan voorwaarden. 'Ik geef altijd het advies om voor je uit te praten en niet de ander tijdens het gesprek aan te kijken', legt Hochstenbach uit. 'Je loopt bij het omdraaien van het hoofd het risico dat het stuur automatisch meegaat. Ja, en dan kunnen er ongelukken gebeuren.' 55+ Fietsen gaat op donderdag 31 maart om 9.30 uur van start met eerst ~en kopje koffie in verzorgingshuis Mandala Marezatenstraat 7. Kosten zijn 1 euro voor een ongevallenverzekering. |
| In het clubblad van januari 2005 heb ik een oproep gedaan voor een 3-daagse fietstocht naar Horst. De reacties waren niet overweldigend. Twee per e-mail en mondeling ca. vier toezeggingen. Vandaag (zaterdag 19 maart) heb ik tijdens onze reguliere clubrit nog eens gepolst, maar ik kom niet aan het minimum aantal van tien.
Verder bleek dat de eerder door mij genoemde data om allerlei organisatorische redenen niet geschikt waren om de rit te houden. In overleg met de mensen uit Horst hebben we nu besloten om op zaterdag 9 juli 2005 een 1-daagse toertocht te houden, à la Ravenstein. Vertrek 08.00 uur vanaf het clubhuis per auto. Het is ongeveer 1,5 uur rijden. In Horst met voorrijders ca. 120 km fietsen richting Duitsland (nogal heuvelachtig). We hopen dan om 17.00 uur weer terug te zijn in Apeldoorn. We hopen dat er nu meer belangstelling is. Stuur even berichtje als je mee gaat. Ook zullen we proberen het meerijden met anderen te coördineren. Wim Vos |
|
Vanaf 1 januari 2005 heeft u voor het fietsen over de ATB routes van de Veluwezoom een vergunning-sticker nodig.
Deze vergunning kost € 5,= en is in Apeldoorn verkrijgbaar bij Bike Arena. Van de opbrengst van de verkoop van de stickers wordt het jaarlijkse onderhoud van de route bekostigd. De sticker is verplicht voor dat deel van de route dat over het terrein van Natuurmonumenten loopt. Bike Arena is gevestigd aan de Molenstraat Centrum 341, 7311 XJ Apeldoorn. Tel 055-5768130 Meer info: www.bikearena.nl |
TOERLEDENVERGADERING 25 FEBRUARIDe Toerledenvergadering is op vrijdag 25 februari in de kantine van Robur'58.Aanvangstijd is 20:00 uur. De volgende agenda wordt behandeld:
|
Michael Boogerd FandagOp 19 december was de Michael Boogerd Fandag. Onderdeel van deze dag was de Michael Boogerd-quiz. Ook enkele Adelaar leden zijn echte Michael Boogerd fans en deden mee en de quiz.En zie daar, Eric Nijenhuis wist de 1e prijs in de wacht te slepen. De prestatie kreeg nog wat meer gewicht doordat Eric minder fouten maakte dan Michael zelf. Zie ook www.michaelboogerd.nl bij "News" of "Fandag". |
|
|
Vergunning MTB routes Natuurmonumenten. Vanaf 1 januari 2005 heeft iedereen die zich
met de fiets op de ATB-route Zuidoost-Veluwe bevindt een vergunning nodig.
Natuurmonumenten heeft hiertoe besloten omdat de verschillende beheereenheden
meer en meer te maken krijgen met extra voorzieningen. Het gaat hierbij om met
name ruiter/koetsroutes en ATB-routes.
Praktische informatie.
Met dank aan Dick van Kooi (Natuurmonumenten)
en Huub 'Heuvelrug' Claessens!! |
|
Cyclo 2005!
Wielrennen in de Grand Canyon van Europa? Dit wordt mogelijk in de volgende cyclo!
Afstanden 170 km/2780 m hoogteverschil, 130 km/1360 m hoogteverschil en 90 km/860 m hoogteverschil. Parcours: Gorges du Verdon en uitlopers zuidelijke Alpen. Startplaats: Gréoux-les-Bains (15 km ten ZO van Manosque, 50 km NO van Aix-en-Provence) Op deze site alvast wat informatie: http://www.greoux-les-bains.com/bouclesduverdon/parcours.html Wij hebben bij Enroute een optie tot eind januari. Graag willen zo spoedig mogelijk weten wie er meegaan, zodat we de accommodatie kunnen vastleggen. Geeft je daarom op vóór 1 januari 2005 bij Pieter van Felius of René den Besten!! Hieronder staan de emailadressen vermeld. Gegevens over betalingen volgen zodra je je hebt opgegeven. René den Besten, Pieter van Felius, |
|
Andre van Nistelrooy is benoemd tot toerlid van het jaar 2004. Op de afsluitavond van de toer kreeg hij de daaraan verbonden wisselbeker uit handen van de voorzitter van de toercommissie uitgereikt. Andre kreeg die onderscheiding vanwege zijn tomeloze inzet voor De Adelaar.
Andre is op vele fronten actief voor de vereniging en heeft zich met name ingezet om een aantal vernieuwingen binnen De Adelaar door te voeren. Bij heel veel verenigingsactiviteiten loop je dan ook de kans om hem tegen het lijf te lopen. Een organisatorische duizendpoot waar je als vereniging trots en zuinig op moet zijn. |
|
Anton Kremer is koploper van het aantal geregistreerde kilometers en heeft dit jaar de grens van 250.000 kilometer overschreden.
Hiervoor heeft Anton 23 jaar de kilometers laten noteren. Anton, bij deze nogmaals van harte gefeliciteerd. |
|
Op vrijdag 27 augustus was het dan zover dat de vier toerleden, Ineke Gorter, Gerrie den Besten, Wim den Besten en ik op de fiets op weg gingen naar Stay Okay Den Haag. Hans Dam ging met de auto en bracht de bagage mee.
De weersvoorspelling beloofde alleen maar ellende, windkracht 6 en de hele dag regen. Toch werd na overleg op de verzamelplaats Orderbos besloten niet per trein maar op de fiets op pad te gaan. Via Asselt, Kootwijk, Kootwijkerbroek ging het naar Barneveld waar iedereen het water al in de schoenen had staan, alleen de temperatuur en de stemming was uitstekend. Via Scherpenzeel naar Woudenberg fietsten we door een prachtige omgeving en na nog een fikse klim via Austerlitz naar Zeist. In Zeist werd besloten uit te kijken naar een restaurant voor een korte koffiepauze. Zonder van de route af te wijken bleek in Zeist en Bunnik geen koffie te krijgen, pas in Nieuwe Gein bij een Chinese snackbar hebben we een korte stop gemaakt. Als je al helemaal tot op je bot doorweekt bent is een stop van een kwartier lang genoeg anders wordt je gewoon te koud. Van Nieuwegein ging de tocht nog steeds in de regen naar Montfoort, Oude Water, Gouda naar Zoetermeer voor een tweede stop. Tussen Oude Water en Gouda zijn we nog een keer van de fiets geweest omdat Ineke door de opspattende modder haar voorganger niet meer kon zien. In Zoetermeer bij een restaurant met een grote overkapping, zodat we buiten konden zitten werd patat besteld, de bestelling was nog maar net gedaan of de oven vloog in de hens. Dan maar net als altijd koffie met appelgebak. De regen hield maar niet op. In de buurt van Nootdorp stond het water tot kettinghoogte op het fietspad. Eindelijk in Voorburg werd het droog. En door hier en daar naar de weg te vragen waren we redelijk snel bij onze slaaplocatie Stay Okay Den Haag. Gelukkig arriveerde Hans Dam mooi op tijd met onze tassen zodat we om 6 uur gedoucht en wel aan de warme maaltijd zaten. Stay Okay is echt een aanrader voor 8 euro heb je een best bord vol en de slaapkamers met eigen douche en toilet zijn perfect. Na een goede nachtrust, al werd deze nog verstoord door een gigantische scheldpartij, waarschijnlijk door een echtelijke ruzie die op straat werd uit gevochten werden we wakker door de zon die door gordijnen kierde. Zaterdag 28 augustus, na een stevig goed verzorgt ontbijt gingen we naar de kelder om onze fietsen op te halen. Voor de uitgang, nog geen meter gefietst te hebben had Ineke een lekke voorband en Wim zag een steentje zitten in zijn voorband, laat ik die maar even verwijderen wat gebeurde er steentje weg, lucht weg. Tip: laat steentjes altijd zitten. De start locatie NK toerfietsen op sportpark Velo te Wateringen is normaal ± 8 km van Stay Okay maar wij kregen het voor elkaar al dwalende er 12 km van te maken. Na ons bij de organisatie gemeld te hebben werd er als groep 35 gestart om 9.40 uur. Door Wateringen heen ging het richting Monster en Ter Heijde door het prachtige duingebied ging het richting Hoek van Holland en daarna fietsen we vele km langs de Nieuwe Waterweg naar Maassluis. Onderweg was er een controlepost met drinken en broodjes. Via Maasland ging de route door het prachtige landschap naar de Lier (nog nooit zoveel kassen bij elkaar gezien) Via de Lier ging het verder door het poldergebied naar de Hoorn, Kwintsheul naar het sportpark Velo te Wateringen voor een rustpauze. Na de soep en broodjes werd voor het tweede gedeelte gestart. Via Schipluiden ging de tocht richting Delft.Voor Delft werden de dames behoorlijk baldadig na de eerste knal dacht ik echt aan een lekke band achteraf bleek dit een valse lucht ontlading. Van Delft ging de rit via Den Hoorn-Rijswijk naar Den Haag en weer terug naar sportpark Velo. De Adelaar is als 34 e geëindigd en Hans had er nog wel zo'n goed gevoel over. Volledige uitslag. Onze afwijking in seconden was : 1e traject + 175; 2e traject + 147; 3e traject + 147; 4e traject -277. In het vierde traject zijn we door gemiste routepijlen 2 keer van de route af geweest en dat zie je terug in de cijfers. Totale afwijking in seconden 747. Totale afwijking in uur 0.12:27 Het blijkt zonder teller heel moeilijk om dichtbij het vooraf opgegeven gemiddelde van 26.3 te blijven. Alleen al door het stralende weer en de prachtige route door het Westland is het de moeite waard geweest. 's Avonds kregen weg nog vette vingers van de spareribs wat wil je nog meer! Afrekenen ging wat moeilijk voor Ineke met haar gekopieerde euro's. Zondag 29 augustus vertrokken we om 9 uur weer richting Apeldoorn. Het weer was goed en met de wind in de rug ging de reis zeer voorspoedig. Bij Gouda zijn we nu via het prachtige natuurgebied de Reewijkse plassen gefietst richting Utrecht. In de Meern was de eerste stop in een AC restaurant. In Utrecht was het nog even zoeken naar de juiste route richting Zeist, vooral als je de weg vraagt aan een doof stom echtpaar. De volgende stop was in Scherpenzeel waar we ons te goed deden aan een portie bitterballen. Na de rust ging het via Barneveld, kootwijk naar Asselt en via de spoorlijn naar het Asselsepad. Dan merk je wel als je daar de bult op moet dat zo'n weekend van 400 km je wel in de benen gaat zitten. Het is een zeer gezellig en geslaagd weekend geweest. Namens de deelnemers wil ik de Adelaar bedanken voor het mogelijk maken van dit uitstapje. Tiede Lyklema. |
 Zondagmorgen 04 juli 4.30 uur, mijn mobiele telefoon gaat af. Niet omdat ik een telefoontje krijg maar omdat ik hem op dit uur had afgesteld als wekker. Ik ben blij dat ik eruit kan, ik heb deze nacht nauwelijks een oog dichtgedaan. Ook Els heeft de hele nacht naast me liggen draaien. Ik sla de deur van de caravan open en zie al een grote bedrijvigheid op de camping, en dat op dit uur dan moet er vast wat bijzonders zijn. En dat is er ook, vandaag is de dag van de Maratona, het jaarlijkse fietsfeest in de Italiaanse dolemieten. In het toiletgebouw staat er een rij voor de toiletten, allemaal nog gauw even uit de broek, ach u kent het wel de bekende rituelen voor een cyclo. Ik prop met tegenzin nog wat boterhammen met jam in m’n mond en om half zes stappen we samen met de buurtjes van de camping op de fiets. We moeten nog zes kilometer rijden naar de start en om zes uur moeten we in het startvak staan. Uit alle zijweggetjes komen wielrenners allemaal op weg voor hetzelfde. Het is nog flink koud zo vroeg op de morgen en omdat we in de eerste 50 km al drie toppen boven de 2200 mtr krijgen waar het ook niet warm zal zijn heb ik me warm aangekleed met het adelaar shirt met lange mouwen. Bij de start worden we via gekleurde pijlen naar het juiste startvak geloodst, voor Els en mij het groene vak. Eigenlijk horen we niet eens thuis in dit vak dat het vak is voor renners is die de hele maratona in een tijd van binnen de zeven uur rijden en dat gaat ons zeker niet lukken. In het startvak ontmoeten we Franck van den Broecke, een Adelaarlid die al enige jaren op Texel woont. Frank heeft ambitie, hij wil binnen de zes uur rijden. “En jullie” vraagt hij, gewoon uitrijden zeg ik en als het kan binnen de negen uur. Om 6.10 uur stijgen er twee helikopters op, één met een rookgordijn in rood-wit-groen de italiaanse tricolore. De andere helikopter is van Rai Uno, de hele tocht word hier live op de t.v uitgezonden. Het zal ongetwijfeld een mooi gezicht zijn vanuit de lucht om zón 8000 wielrenners van start te zien gaan. Om precies 06.15 uur schiet Cunego de winnaar van de Giro dit jaar het rennersveld van de rode groep, de wedstrijdrenners weg. Zo’n tien minuten later komt er beweging bij ons in de groep en kunnen ook wij weg voor onze maratona. Als we over de streep rijden piept de chip een keertje en kunnen we op weg. Els en ik hadden afgesproken nu maar eens een keer een cyclo samen te rijden, in het verleden reden we altijd apart en aan de eindstreep bedrog het verschil in tijd meestal minder dan 10 minuten, dus gaan we nu maar een keer samen. Dat betekent dat ik iets rustiger van start moet en Els wat sneller wat daar ligt altijd het verschil tussen ons. Na één km kijk ik over mijn schouder en zie Els in mijn wiel zitten, Na twee km kijk ik nog een keer en zie het vertrouwde rood gele Adelaar shirt achter mij. Na drie km kijk ik wederom achterom en .... weg Els, nergens meer te bekennen. Nou ja misschien zie haar zo nog wel ergens terug. Na zes km vals plat komen we in Corvara het dorp waar straks ook de finish zal zijn, hier begint de eerste klim, de Passo di Campolongo (1875 mtr). De Campolongo is een niet al te zware klim van een km of zes en is een lekker opwarmetje. Na de afdaling van ook een km of zes gaan we gelijk omhoog de Passo Pordoi op. Deze is toch wel van een zwaarder kaliber De klim is een km of 10 lang en brengt ons naar 2239 mtr hoogte. Dit is een prachtige klim met veel haardspelbochten. Ik kijk naar beneden of ik Els ergens zie komen maar ik kan haar niet ontdekken tussen de honderden renners(sters). Onder en boven mij zie ik één lang lint van fietsers, het is vandaag een waar fietsfeest waar de weg voor het overige verkeer is afgesloten. Na de top stort ik mij in de afdaling en ben ik blij met mijn warme shirt want het is best fris in de afdaling, Maar na een paar km dalen kan de rits al weer open want we gaan de Passo di Sella (2213 mtr) op. Wederom een aantal km klimmen precies zoals ze het mij verteld hadden. Wat korter maar wel stijler. Na de afdaling van de Sella volgt de Passo di Gardena (2121 mtr) die wat makkelijker te doen is getuige het feit dat ik die maar liefst vijf tanden zwaarder klim dan de Sella. Ik vraag me af waar Els is, niet wetend dat ze in werkelijkheid hier zeven minuten achter me rijd. Na de Gardena volgt er een lange afdaling naar Corvara. Als ik onderaan langs de camping kom ga ik even naar de caravan en verruil m’n dikke shirt voor het zomershirt en doe mijn beenstukken uit. Als ik daarna mijn rit weer vervolg zit Els nog slechts één a twee min achter me. In Corvara passeer ik voor de eerste keer de finish en zie Wijbrand Pauw staan die het rondje van de eerste 57 km er al op heeft zitten in een snelle tijd van 2.30 uur. Voor de tweede keer vandaag en voor de zevende keer deze week ga de Passo di Campolongo op. Ik besluit het kalm aan te doen om nog wat te sparen voor het zwaartepunt van vandaag straks de Passo di Giau. Bovenop stap ik af bij de verzorgingspost om wat drinken bij te vullen en wat bananen te pakken, en dan,...ja hoor daar komt ze aan, mijn Elsje. Samen gaan we verder op weg naar splitsingpunt van de 110 en de 147 km. Hier moet je om 11.30 uur zijn om nog verder te mogen op de 147 km. Het is half elf dus we zijn ruimschoots op tijd. We gaan op weg naar het zwaartepunt van deze dag de Passo di Giau. We dalen af naar het laagste punt van de route op 1200 mtr en dan is het linksaf 10 km lang steil omhoog. Nergens komt het nu meer onder de 10%, en het is harken naar boven. De snelheid zakt terug naar 7 km per uur, nog net genoeg om niet om te vallen. Van soepel draaien is geen sprake meer, de renners(sters) die hier nog soepel naar boven gaan zijn 2 uur geleden al gepasseerd, nu is het tijd voor het legioen van de harkers, want als ik om me heen kijk gaat het niemand meer makkelijk af. Voor iedereen is het hier overleven en zien fietsend boven te komen. Het mooie van de maratona is dat iedereen een rugnummer heeft met z’n eigen naam erop. Voor me rijd Giovanni Prolatio en ik moedig hem aan. “Forza Giovanni, Forza”. De man kijkt me aan met een blazende mond en steekt z’n tong uit als teken dat die erdoor zit. Ik knik terug, we begrijpen elkaar. Ook ik krijg aanmoedigingen, zo komt er een hollander naast me rijden en zegt, Ja Ja, Albert dit is wel wat anders hé dan het kopje van Bloemendaal. “Het kopje van Bloemendaal”! bij ons heb je posbank hoor”. Eindelijk na vijf kwartier komen Els en ik boven op de 2236 mtr hoge Giau, hier stoppen we even om wat te eten en te drinken, we hebben een behoorlijk jasje uit gedaan, de Passo di Giau doet Au. Na de 10 km lange afdaling is het linksaf gelijk weer omhoog naar de laatste col van de dag de Falzarego. De klim is niet buitengewoon zwaar, maar als nummer zeven van vandaag is hij nu wel erg zwaar. Na 10 km klimmen zijn we boven en alhoewel erg moe begint hier de euforie, we gaan het redden, dit was de laatste. Els ruikt de eindstreep en laat zich als een baksteen naar beneden vallen. Ik heb moeite om haar bij te houden. Ik daal slecht dit jaar, hoe het komt weet ik niet, maar ik was altijd een goede daler, maar dit jaar is het pet. De angst is er een beetje ingeslopen na mijn klapband in de afdaling van de col la Machine in de Dauphinevakantie. In de laatste km van de afdaling kom ik Pieter Van Felius tegen die alweer op de terugweg is naar z’n appartement hij heeft de 147 km gereden in 6.38 uur. Even later hoor ik onze namen alweer roepen Frank is ook op de terugweg. “Hoe snel” roep ik hem vragend toe. 5.58 uur roept hij terug. Ik steek m’n duim omhoog klasse Frank Ook de andere Adelaars Hans van Ooyen (6.01 uur) en Marcel Elferink (5.56 uur) rijden snelle tijden, Deze tijden zijn voor ons niet haalbaar, maar als we even later hand in hand in 8.04 uur over de streep komen zijn we dik tevreden. Missie geslaagd, de maratona aan ons lijstje prestatietochten toegevoegd. We blijven nog een uurtje hangen voor een hapje en een drankje maar vooral om nog wat van de wielersfeer op te snuiven die hier hangt. Ik kijk Els aan en zeg wat denk je ervan, als we eens terug gaan naar de camping en vakantie gaan vieren. Goed idee zegt Els en als we bij de caravan aankomen gooit ze de fiets in de hoek en zegt “zo die wil ik voorlopig niet meer zien” toen niet wetende dat ze er twee dagen later al weer op zou zitten. Ab Kleijer. |
|
De organisatie van de fiets activiteiten op de Waterschapssportdag is weer goed verlopen dankzij de medewerking van diverse vrijwilligers. Naast een leuke dag met tevreden deelnemers hebben deze vrijwilligers er ook weer voor gezorgd dat de toerkas gespekt is. |
|
Het fietsen met het Loo Erf is weer in volle gang. Iedere dinsdagavond fietsen 6 voorrijders (waaaronder ook een aantal niet adelaar leden) met cursisten van het Loo Erf. Evenals vorig jaar is er vanuit het Loo Erf veel belangstelling. De tandems zij van het Loo Erf waaronder één die door de Toerafdeling van de Adelaar geschonken is. Wil je ook een keer mee doen? Geeft je dan op bij Tonny van Olphen 055-5416683 |
|
|
|
De openingsrit 2004 in winterse omstandigheden met ruim 30 deelnemers. |
|
|
|
De Toerafdeling is van plan om komend voorjaar te starten met een 55+ fietsactie. Dit in nauwe samenwerking met een landelijke actie van de NTFU en diverse Apeldoornse ouderenverenigingen. Het doel is om gelegenheid te scheppen voor 55+ ers om 1x per week op gewone stadsfietsen een tocht te maken van ca. 30 km, met een rustpauze of bezichtiging halverwege. De tochten zullen een sterk sociaal karakter hebben. Mogelijk dat er ook nieuwe leden of nieuw kader voor De Adelaar uit voortkomt. De tochten zullen waarschijnlijk gehouden worden op dinsdag de ene week en donderdag de andere week van ongeveer 10.30 tot 14.00 uur. Uiteraard hebben wij een ploeg begeleiders van De Adelaar nodig, waarbij ernaar gestreefd wordt dat de groep 55+ ers ook zelf actief gaat deelnemen aan de organisatie. In Delft en Zwolle waar zo' n project reeds loopt varieert het aantal deelnemers van 50 tot 70 per tocht. Vrijwilligers om te begeleiden gaarne opgave bij Theo Hochstenbach per of telefoon (055-3557510). We moeten zorgen dat het gezellige tochten worden waarnaar met verlangen wordt uitgekeken. Met vriendelijke fietsgroet, Theo Hochstenbach |
|
|
|
De veldritcompetitie 2003 is al weer afgelopen. Gedurende acht weken hebben toer en race leden strijd met elkaar geleverd in het bos nabij de Kleiberg. De wedstrijden werden dit jaar onder zeer goede weersomstandigheden verreden. De absolute topper bij de toer dit jaar was Manuel Hezeman, hij won vier races en eindigde twee maal als tweede. De strijd om de plaatsen twee, drie en vier, was een zeer spannende aangelegenheid. Tot op de laatste dag waren er nog drie renners die voor die plaatsen onderling moesten strijden. Chris v.d.Raadt was de laatste dag niet aanwezig en viel dus af. Dus moesten Wessel Neusink en Eric Jan Rodenburg hiervoor strijden. Eric Jan won en werd dus zo tweede in het eindklassement. Wessel eisde de derde plek voor zich op, Ab Kleijer vierde, Teun Wijgman vijfde en Johnnie Tonen werd zesde. Andre v Nistelrooy, Hans v Oyen, Bert Janssen, Chris v.d.Raadt, en Annie v.d.Linde hebben ook deelgenomen, echter niet de vereiste vijf keer voor het eindklassement. Alle deelnemers bedankt voor uw aanwezigheid, uw strijd en gezelligheid, en natuurlijk ook een woord van dank aan de organisatie. Ab Kleijer |
|
|
|
De toercommissie heeft op de jaarlijkse feestavond Els en Ab Kleijer uitgeroepen tot Toerpaar van het jaar, vanwege de vele positieve bijdrages aan de activiteiten van de toerafdeling. Ab fietst al heel lang bij De Adelaar en heeft ook als toercommissielid het nodige bijgedragen aan de vereniging. Daarnaast is Ab nog steeds de stimulator van de "toerbijdrage" aan de veldritcompetitie. Ook Els is bij de clubritten vaak van de partij en heeft met Ab altijd een grote bijdrage aan de positieve sfeer en het nodige kopwerk. Ondanks het vermogen om hard te fietsen wat bij iedereen bekent is kan Els ook heel sociaal fietsen wat ze op maandagavond bij Theun bewijst door ook met een rustig tempo op kop te kunnen fietsen. De activiteiten van het paar bij het fietsen met het Loo Erf kunnen ook niet onbenoemd blijven. En het blijft niet beperkt tot Ab en Els, ook de rest van het gezin en zelfs een deel van de familie dragen een belangrijk steentje bij aan het succes van het fietsen met het Loo Erf. Al met al reden genoeg om Ab en Els een keer in de bloemetjes te zetten. |
|
|
|
10 augustus Apeldoorn-Santiago de Compostella- 7 september Fiets- Vakantie-Avontuur-Prestatie of Pelgrims tocht. Tijdens onze fietstocht in 2000 naar Rome kwam de vraag naar voren, Wat is onze volgende fietstocht? Het idee ontstond toen om de Pelgrims- of Jacobsroute naar Santiago de Compostella te fietsen. Het heeft wel een paar jaar geduurd voordat de plannen uitgewerkt konden worden maar in april j.l. was ons eerste gesprek over deze tocht, de datum en hoe we zouden fietsen, werd vastgesteld. We, dat zijn, Fons en Wim Achtereekte, Henk IJsseldijk en ik (Tinus Streppel). Besloten werd om te vertrekken begin augustus. Er is keuze uit meerdere routes, wij besloten de westelijke route te volgen, beschreven door Clemens Sweerman in 3 routeboekjes. Wat heb je nodig tijdens zo'n tocht ? Een goede fiets, een lichtgewicht tentje, kleding, voor en na het fietsen, kook- en eetgerei en wat noodrantsoenen voor moeilijke momenten onderweg als er geen winkels of restaurants te vinden zijn. Maar niet teveel, want ook voor ons geldt, alles wat je thuis laat is meegenomen. M.a.w. zo min mogelijk mee sjouwen! Je hebt toch al gauw ruim 25 kilo op de fiets hangen. Santiago de Compostella had een magische klank in de middeleeuwen. Pelgrims uit heel Europa trokken eeuwen achtereen naar deze Spaanse stad. Vaak als boetedoening voor begane fouten. Maanden waren zij onderweg op een vaak barre tocht. De route verbindt historische en culturele plaatsen en rijk geschakeerde landschappen aan elkaar via zoveel mogelijk rustige wegen en paden. We werden lid van het genootschap van Sint Jacob voor de vele informatie en een stempelkaart. Met deze stempelkaart krijg je reductie bij overnachtingen, museum bezoek en zelfs de terug(vlieg)reis. Het afstempelen van de kaart kan gebeuren in kerken en kloosters en overnachtingsplaatsen zoals Auberges of in Spanje refugio's genoemd. Ze lijken op jeugdherbergen zoals ze er hier vroeger uitzagen, minimale luxe en privacy, soms gratis (vrije gift) of 4 à 5 euro per persoon per nacht. Het lezen van de route gaat goed, duidelijk en geeft veel informatie over bezienswaardig- heden onderweg en wat je kunt bezoeken. In Breda was onze eerste stop en eigenlijk onze vuurdoop, tentje opzetten en slapen op je matje van 3 cm dik. Alles went, je voelt je weer een jonge vent ! Over de jaagpaden van de riviertjes de Dender en de Schelde reden we via Geraardsbergen naar Tournay. Een prachtige oude stad. We zijn al snel gewend aan de regelmatig voor komende stukken vals plat en voor het gevoel weinig afdalingen. Het heuvelachtig landschap bestaat hier veelal uit graanvelden en hier en daar een watertoren, grote betonnen kolossen die mij niet kunnen bekoren. Wel de kleine dorpjes, waar het lijkt of de tijd heeft stil gestaan. Zo zijn we in Frankrijk gekomen en bereiken Compiegne, we laten Parijs links liggen. Zo'n grote stad past ons niet. Verder gaat onze reis naar Chartres en vervolgens naar Tours, prachtige steden met veel historische gebouwen en kerken die getuigen van een rijk Rooms verleden. Vanaf Tours nemen we de bosrijke kustroute. Bij de uitgang van de camping in Tours staat een gedenkteken van Mozaïek met opschrift 1690 KM naar Santiago. We kunnen nog even vooruit ! Het bosrijke is voor ons apeldoorners maar betrekkelijk, het zijn aan geplante dennenbossen even saai als het smalle fietspad langs de spoorlijn. Dit pad is nog aangelegd door het leger van Napoleon. We hebben tot nu toe steeds gekampeerd op campings, ze staan goed aangegeven in het route boek, maar soms zijn ze gesloten, zodat we verder moeten, 20 tot 30 km verder fietsen dan waarop je gerekend hebt valt niet mee bij een temperatuur van 35 graden en de nodige klimmetjes. Maar we wilden toch zo graag naar Spanje! Ontmoetingen onderweg en op de campings zijn verrassend en leuk, iedereen heeft wel wat beleefd en te vertellen. We rijden verder langs Bordeaux met de vele druiven velden naar Dax en dan naar Sant Pied de Port. Hier gaan we de grens over naar Spanje en krijgen we te maken met de Pyreneeën. We fietsen nu al 14 dagen en hebben ruim 1800 km op de teller, geen pech gehad, goede gezondheid en alles verloopt in goede harmonie, we hebben twee regenbuien gehad maar voor de rest warm, zeer warm ! We koken regelmatig een lekker potje eten. Onze dagindeling bestaat uit: opstaan 6.30 uur, ontbijten, tent opbreken en inpakken, om 8 uur vertrekken,10.30 uur wat inkopen doen en als er gelegenheid is koffie drinken, 12.30 uur tijd voor de lunch, meestal buiten op een bankje, daarna doorfietsen tot we bij een winkel spullen kunnen kopen voor het avondeten en dan een camping zoeken. In het routeboek staat wel aan gegeven waar we campings en winkels kunnen vinden en hoe laat ze sluiten. Dit is belangrijk vooral in de kleine dorpjes. Ondanks alle informatie moeten we wel eens improviseren, maar dat hoort bij kamperen. We gaan richting Pamplona over de Roelandpas 1650 meter hoog met een klim van 20 km. Pamplona is bekent als woonplaats van Michael Indurain en als plaats waar ze stieren door de straten jagen. s'Morgens hebben we nu vaak de eerste uren te maken met mist en is het miezerig tot koud toe vooral in de afdalingen. In het hooggebergte krijgen we regelmatig klimmen van 7 tot 10 procent en kilometers lang, met mijn verzet van 26 voor en 32 achter red ik het maar net, 22 voor was beter geweest. Door de koude nachten slapen we nu in Refugio's, in slaapzalen met mannen en vrouwen, oud en jong, vaak erg rumoerig door snurkende mensen, krakende bedden en bovendien diverse luchtjes o.a. van stinkende kleren. Mensen van verschillende nationaliteiten, zeker gezellig en samen een doel, Sint Jaques in Santiago omarmen. Na Pamplona is de route voor wandelaars helemaal uitgepijld met gele pijlen op het wegdek en op gevels van huizen gekalkt. Het pad voor wandelaars is soms slecht begaanbaar en loopt dwars door de bergen en dalen. De fietsers volgen de camingo (de weg). Hoe dichter we bij Santiago komen hoe drukker dat het wordt ook bij de refugio's. De refugio,s worden meestal door particulieren gerund. Zo komen we ook bij een refugio gerund door een oude vrouw waarmee geen enkele communicatie mogelijk was. Alles ging met gebaren vooral met duim en vinger. Eerst vroeg ze € 5, later € 8, en dat met een koude douche omdat de geiser niet brandt. Voor een warme douche moeten we ook weer extra betalen, laat maar! Alle pelgrims groeten elkaar. Er is een soort verbroedering ontstaan, de groet is "Bon Camingo ". Na 25 dagen staan we op de heuveltop voor de stad Santiago en zien we in de verte de torens van de kathedraal. Een bijzonder moment. Nog een half uur fietsen en dan staan we op het grote plein voor de kerk, of je wilt of niet je bent dan een pelgrim, door de inspanning en door alles wat je ziet en hoort van andere pelgrino's (pelgrims). In het centrum kunnen we een appartement huren voor 3 dagen à € 120, We kunnen even uitblazen en rondkijken, we bezichtigen de oude stad, enkele musea en de kathedraal. Iedere dag wordt er in deze kerk een dienst voor pelgrims gehouden. Tijdens deze pelgrimsdienst blijft het grote wierookvat stil, jammer ! Het wordt alleen bij bijzondere gelegenheden rondgeslingerd, dit gebeurt met zes man. De legende wil dat het vroeger elke dag gebeurde om zoveel mogelijk de pelgrims te ontgeuren na hun maandenlange tocht. Intussen hebben we onze terugvlucht geboekt à € 300, p.p. all-in. Na 2700 km. kunnen we terugzien op prachtige en bijzondere pelgrimsfietstocht, want dat was dit wel geworden. Op zondag 7 september vlogen we van Santiago via Madrid naar Schiphol. We werden verwelkomt door onze vrouwen en andere familieleden. Een ieder was blij om weer thuis te zijn en ook dat alles goed verlopen is. Met dank aan mijn vrouw die toch maar de zorg had van het reilen en zeilen thuis. Tinus Streppel. |
|
|
|
Of ik in het weekend nog wat leuks ging doen, vroeg mijn collega op vrijdagmiddag toen in mijn PC aan het afsluiten was. Ik vertelde hem quasi achteloos dat ik de dag daarop in Haaksbergen met mijn racefiets aan de start werd verwacht als deelnemer aan de Nederlandse kampioenschappen Tijdrijden. 'Voor toerfietsers' voegde ik daar wat minder goed verstaanbaar aan toe. Nou, dat maakte wel even stevig indruk. Zo zo, was de reactie. En dat op jouw leeftijd? Ik hield verder maar wijselijk mijn mond en wenste hem haastig een prettig weekend, want als ik na wat doorvragen had moeten uitleggen waar ik echt aan zou deelnemen zou dat de glans van zo'n sportieve prestatie onterecht hebben verminderd.
Maar echt gelogen was het nou ook weer niet. Ik ging alleen wat zuinig met de waarheid om. Want wat is nou het wezenlijke verschil tussen 'tijdrijden' en 'op tijd rijden'. Want om dat laatste ging het op 30 augustus bij de NK in Haaksbergen. Het volgende was de bedoeling. Leg in groepsverband met een van tevoren opgegeven gemiddelde snelheid een onbekend parcours van onbekende lengte af. Opgave van elke snelheid tussen de 18 en 28 km/uur was geoorloofd. Het lijkt eenvoudig een kwestie van exact op tijd binnenkomen. Fietsafstand delen door de gemiddelde fietssnelheid geeft immers de te fietsen tijd zegt een formule uit de mechanica. Maar al zou die formule met twee onbekenden een uitkomst geven, dan kun je daar toch weinig mee. Want naast het gebruik van snelheidsmeters waren ook tijdklokjes en zelfs hartslagmetertjes streng verboden. Het leek me een lastige opgave, maar toch had ik die vrijdag nog niet het flauwste vermoeden voor welk een moeilijke opdracht we ons met onze groep Adelaars gesteld zouden zien. Onze ploegleider had voor ons een gemiddelde van 26,3 km/uur opgegeven. Verbaasd nam ik het getal in me op. Met name het cijfer achter de komma intrigeerde me en ik vroeg me af hoe dat getal tot stand was gekomen. Normaal rijden we toch met een wat hogere gemiddelde snelheid. Was er misschien rekening gehouden met correcties voor door Piet Paulusma voorspelde harde wind of is de omgeving van Haaksbergen sterk geaccidenteerd? Achteraf bleek dat er over die 26,3 beter was nagedacht dan ik toen vermoedde. Want op onze fietsmetertjes stopt de tijdregistratie als je stilstaat. In Haaksbergen echter staat de tijd niet stil, hoewel je daar ook anders over kunt denken. Men legde mij uit dat daardoor je gemiddelde snelheid omlaag gaat. Ik knikte begrijpend en moest direct denken aan de verwarring die zich ieder jaar weer van mij meester maakt bij het overgaan van zomer- op wintertijd en andersom. Moet de klok dan een uur voor- of achteruit? En is het de dag erop om dezelfde tijd een uur later of juist een uur vroeger? En hoe kan het op dezelfde tijd vroeger of later zijn? Die morgen verzamelden zich in Haaksbergen 64 teams voor een spannende strijd. Toen ons groepje Adelaars de kantine van de handbalvereniging De Stormvogels binnenging kreeg ik direct een warm 'vogels onder elkaar gevoel'. Voor de start werd streng gecontroleerd op het gebruik van verboden middelen in de vorm van klokjes en metertjes. Daardoor begon ik steeds meer te beseffen dat er heel wat op het spel stond die dag in Haaksbergen. En ben je er bij het volgen van de Tour de France inmiddels aan gewend geraakt dat de renners bij de finish worden gefotografeerd, hier werd een foto bij de start gemaakt. Eenmaal op weg werd door ons direct gekozen om via een populair wetenschappelijke aanpak voor een podiumplaats te gaan. Door te fietsen met de collectieve gemiddelde gevoelssnelheid probeerden we de 26,3 zo dicht mogelijk te benaderen. Dat deden we simpelweg door steeds afwisselend kop te nemen. Hoe hard zouden we zo'n beetje gaan, vroeg een Adelaar op een gegeven moment aan me. Volgens mij rijden we te hard zei ik. Volgens mij te langzaam reageerde hij. En hoe lang zijn we dan nu zo'n beetje onderweg vroeg ik hem. Ik denk een uur zei hij. Mijn kruis zei dat we zeker al anderhalf uur op de fiets zaten en al met al werd ik van die discussie tamelijk onzeker. De dimensies tijd, afstand en snelheid smolten samen in een steeds mistige wordend bewustzijn. Onderweg haalden we andere groepjes renners in en we vroegen hen in het voorbijgaan welke snelheid zij hadden opgegeven. Maar dat wilden de flauwerds niet zeggen. De verwarring werd nog groter toen we op een lastige strook kasseien terecht kwamen. De vaart ging er daardoor behoorlijk uit, maar bij harder trappen zou de fiets uit elkaar zijn gerammeld. Dat verlies aan snelheid moest later weer worden gecompenseerd, maar de vraag was: hoe lang en hoe snel? Ik werd zo gedesoriënteerd dat ik nog steeds vrij zeker was van een podiumplaats toen we na enkele uren de finish passeerden en zag de Adelaars al op het podium gehuldigd worden. Hoewel we naar mijn gevoel wat te snel hadden gereden, kon dat zeker niet veel zijn. Daarna brak het lange wachten op de uitslag aan in de kantine van onze collega vogels. En het lange wachten op ene Karel, de burgemeester van Haaksbergen, die de prijzen zou uitreiken. Hoempapa muziek bracht er goed de stemming in en verhoogde de omzet van de kantine tot ongekende hoogte. Na verloop van tijd gonsde het gerucht dat er problemen waren met het computerprogramma waarmee de uitslagen werden berekend. Dat vermoeden werd versterkt doordat af en toe de deur van de ruimte waar de organisatoren zich hadden teruggetrokken open ging en mannen naar buiten kwamen met verhitte hoofden en het haar in de war. Na lang wachten maakte Karel onder luid gejuich eindelijk zijn opwachting. Maar ons geduld werd verder op de proef gesteld met speeches van regionale fietsbobo's die allemaal beloofden het kort te zullen houden. En ze bedankten elkaar voor het bedanken van elkaar. Bij mij steeg de spanning recht evenredig met het ongeduld. We eindigden uiteindelijk op de 37e plaats. We hadden 113,36 km afgelegd met een gemiddelde van 25,5 km/uur. 0,8 km/uur te langzaam gefietst!! Ik kon het niet geloven. Zou dat computerprogramma dan toch …? En, heb je het Nederlands kampioenschap nog op je palmares kunnen bijschrijven? vroeg mijn collega maandagmorgen toen ik de kamer binnenkwam. Net buiten de prijzen zei ik. Uiteindelijk kwamen we maar een kleine acht minuten te laat binnen. Helemaal niet gek reageerde mijn collega terwijl hij achteloos op zijn horloge keek. Dat heb ik je op maandagmorgen nog nooit zien presteren. Ben Keizer |
|
|
|
Zaterdag 30 augustus heeft een team van 10 toerrijders deelgenomen aan het NK toerfietsen in Haaksbergen. Het gaat er om niet zo snel mogelijk maar zo regelmatig mogelijk te fietsen met een vooraf opgegeven snelheid die tussen de 18 en 28 km/h moet liggen. Vooraf is de route en de afstand niet bekend. Verder mag niets meegenomen worden waaruit de snelheid of tijd afgeleid zou kunnen worden. (Geen fietscomputers, telefoons, horloges enz.). De afstand is verdeeld in 4 delen waarbij voor ieder deel, met de opgegeven snelheid, de juiste tijd berekend word. Alle afwijkingen in secondes worden bij elkaar opgeteld waarmee het klassement gemaakt word. De weersvoorspelling was niet zo goed, zware regenbuien en veel wind. Op de dag zelf was het echter prachtig weer, alleen in de middag wat meer wind. Het eerste buitje kwam pas toen de fietsen al weer op en in de auto's zaten. Dat het niet zo eenvoudig is om op gevoel de juiste snelheid (26.3 km/h hadden we opgegeven) te rijden bleek wel uit de uitslag. Bijna iedereen dacht dat we het 1e deel te langzaam hadden gereden en het 2e deel te snel. Echter het 1e deel reden we het snelst (27.0 km/h) en het 2e deel veel te langzaam (23.8 km/h). Na de pauze ging het 3e deel erg goed (26.2 km/h), het 4e deel weer te langzaam (24.7 km/u). Al met al leverde dit een 37e plaats op van de 64 deelnemende teams. Zie verder de uitslagen. De totale afstand was 113 km, een mooie route door Twente en een stukje Duitsland. Het was zeker een geslaagd evenement waaraan we volgend jaar zeker weer mee moeten doen, dan echter niet met één maar een aantal teams. Het district Zuid Holland organiseert dan het NK toerfietsen. |
|
|
|
Na het succes van vorig jaar heeft de Toerafdeling van De Adelaar ook dit jaar op 12 dinsdagavonden en 3 dagen van de avondvierdaagse in Vaassen voor 6 voorrijders gezorgd. De laatste rit was op dinsdag 26 augustus. Bij deze willen we alle 31 vrijwilligers (Mark Bakker, Ilona Kleijer, Gerrie den Besten, Gerda Bos, Willem de Vos, Paul ter Brake, Hans Dam, Saskia Dam, Margot en Wim Dekker, Willy van Gurp, Hedwig en Bertus van de Hof, Louret Keizer, Ab en Els Kleijer, Gerrit Klomp, Jannette Louwers, Herma Stindt, Roelof van Lenthe, Annie van Linden, Tiede Lijklema, Frans Radius, Annemarie Siderius, Willem Starkenburg, John Toonen, Monica en Peter Veenhuizen, Teade Walma, Jack de Weerdt, Johan Weijenberg) bedanken voor hun inzet, ook namens Het Loo Erf en natuurlijk ook namens alle mensen met een visuele beperking die op deze manier de nodige kilometers rond Apeldoorn hebben kunnen afleggen. We hopen dat we volgend jaar weer een beroep op jullie kunnen doen. Tonny van Olphen Marja Top |
|
|
|
Een blik op de hartslagmeter gaf aan dat ik wel erg onstuimig bezig was en dat ik het beter even wat rustiger aan kon doen. Ik was inmiddels zo'n anderhalf uur onderweg en had continu op kop gereden. Normaal gesproken rijd ik zelden op kop, maar vandaag werd ik onverbiddelijk op kop gedwongen, want ik fietste alleen. En alleen op de fiets heb ik de hinderlijke neiging om mijn sportieve ambities niet in toom te kunnen houden. Daarom ben ik wel blij met die hartslagmeter. Overigens heeft ook mijn vrouw het nuttig gebruik van mijn hartslagmeter ontdekt. Als ik ga fietsen krijg ik vaak een afscheidszoen, waarbij zij inmiddels de gewoonte heeft ontwikkeld om te controleren of mijn hartslag daardoor wel voldoende omhoog gaat. Het is inmiddels droog geworden, maar zelf ben ik nog behoorlijk doorweekt. Daarom las ik een pauze in voor koffie en appelgebak. Ik besluit het er maar eens echt goed van te nemen en scoor een doosje sigaartjes met aansteker bij een tankstation. Ik kies voor een gezellig ogend terras in Vierhouten waar een groepje motorrijders grappen en grollen met elkaar uitwisselt. Aan de conversatie te oordelen mannen van het type mid life crisis die van hun vrouwen permissie hebben gekregen voor hun jaarlijkse dagje met de mannen onder elkaar. Een kwartiertje later strijken zes zongebruinde, goed gesoigneerde en tot in de puntjes sportief geklede toerfietsers van rond de zestig naast me neer. Aan de peperdure fietsen te oordelen mannen van het type advocaat, tandarts of medisch specialist. En het ontbrak hen ook bepaald niet aan sportieve ambitie. Ze troefden elkaar af met hun kopwerk van die ochtend en bluften tegen elkaar op dat ze nog lang niet alles hadden gegeven. Even later komt het gesprek op hun deelname aan de toerversie van Luik-Bastenaken-Luik. Er ontstond een flinke discussie of ze ieder voor zich zouden gaan fietsen of dat ze als groep bij elkaar zouden blijven. Een van hen was fel gekant tegen die laatste optie. Dat bleek niet, zoals ik eerst dacht de beste, maar juist de minste klimgeit. Het zat hem blijkbaar nogal hoog. Fietsen jullie nou maar gewoon door zij hij flink geagiteerd, want ik heb er absoluut geen behoefte aan dat jullie steeds maar weer boven op de berg op mij moeten wachten. Daar voel ik me erg door bezwaard en als ik dan doodmoe boven aankom zijn jullie inmiddels weer fit om te vertrekken. Onmiddellijke herkenning drong zich bij me op en ik zag beelden van mijn eerste Adelaar-rit over de Posbank voor me. Niet onze gemeenschappelijke fietspassie, maar het in hun ogen wonderlijke feit dat ik een sigaar opstak was de aanleiding voor een babbeltje met de heren. Op hun vraag of ik altijd alleen fietste vertelde ik dat dat normaal gesproken niet mijn gewoonte is, maar dat ik als lid van een wielervereniging op zaterdagmorgen meestal in een gezellige grote groep op pad ga. Maar dat ik die morgen om negen uur in mijn eentje op de verzamelplaats stond. Vermoedelijk omdat het regende. Hoeveel leden hebben jullie dan was hun vraag. Zoveel? En dan helemaal alleen, was de verbaasde reactie. Ik probeerde nog verzachtende omstandigheden aan te voeren door erop te wijze dat het best flink regende en liet als bewijsstuk mijn flink gemodderde racefiets zien. Maar dat maakte absoluut geen indruk. Mooie fietsclub is dat! was het slotoordeel. Ik besloot maar weer eens op te stappen. Onderweg naar huis zag ik mezelf in mijn eentje aan de start staan bij de wedstrijdversie van Luik Bastenaken Luik. Verder was er niemand komen opdagen, want het regende. Ik rook mijn kansen. Ben Keizer |
|
|
|
Op zaterdag 14 en zondag 15 juni hebben een aantal leden van de Adelaar een groep wielrenners van de Stichting World Transplant Games Nederland (WTGN) begeleid bij hun trainingsweekend in Eerbeek. Het doel van de stichting is het stimuleren van donorwerving, door te demonstreren dat mensen na een orgaantransplantatie weer op niveau kunnen sporten en volwaardig in de maatschappij kunnen functioneren. Deze aandacht kan van levensbelang zijn voor patiënten voor wie een orgaantransplantatie noodzakelijk is of zelfs de enige kans van overleven. Binnen de stichting WTG Nederland werken diverse soort orgaangetransplanteerden en vele vrijwilligers samen om deelname van een Nederlands team aan de Word Tranplant Games elke twee jaar mogelijk te maken. Mede dankzij de financiële ondersteuning van stichtingen zoals de lever-, darmstichting, de Hartstichting, het Astmafonds alsmede die van vele bedrijven is het tot nog toe gelukt een team van "top"sporters uit te zenden. Dit jaar zijn de WTG in Nancy van 19 tot 27 juli. Een van de sporten op de WTG is wielrennen. Er is een tijdrit van 5 km en een criterium van 20 km. Op zondag hebben Marcel van der Pol, Tiede Lyklema en Tonny van Olphen morgens de renners op een vlakke route van 30 km langs de IJssel begeleid. Middags is er een criterium gereden op het trainingsrondje bij Beekbergen. De reactie van de WTGN wielrengroep was erg positief en ook voor de Adelaar leden was dit een leuke afwisseling van het vaste fietspatroon. |
|
|
|
Voor iets bijzonders ben ik altijd in. Ik fiets niet zo vaak mee met de clubritten omdat ik altijd druk ben met mijn werk. Maar toen ik las van een fietstocht in Amsterdam leek me dat wel leuk en op Zondag heb ik wel tijd. Dus deze zondag maar eens vroeg uit bed. Het weer was nou niet zo mooi en even dacht ik zou het wel doorgaan ? Op de Asselsestraat stonden al een paar auto's met fietsen erop klaar en nadat er nog twee kwamen gingen we naar Diemen. Daar aangekomen werden we opgewacht door onze gids Thea. Nadat we de fietsen van de auto's hadden gehaald konden we op weg naar Amsterdam.  We reden langs de grachten zoals beloofd en we konden de mooie geveltjes goed bekijken. Het was nog rustig op straat. Wat mij opviel was dat Frans meteen zij, we gaan toch wel langs de mooie dames op de wallen. Dat liet Thea zich geen twee keer zeggen en ze ging gelijk richting rosse buurt. Alleen Frans had pech, het was ruim negen uur en dat is nog te vroeg, alles was leeg, helaas! Alle heren vonden dat wel jammer maar de tocht ging verder, er waren nog genoeg leuke dingen te zien. We zijn op het Begijnhof geweest en bij het oude gedeelte van de universiteit en het vroegere weeshuis in de Kalverstraat. Ik ben vaak in Amsterdam geweest om winkels te kijken maar zo zie je dat Amsterdam meer is dan winkels. Wat ik ook leuk vond was de koffie in het bruine café bij de Jordaan. Theun had gezegd dat we ongeveer anderhalf uur zouden fietsen. Het werd een uur langer en ik had nog wel meer willen zien, de anderen ook wel denk ik. Het is voor herhaling vatbaar. Bedankt Thea ! Co Ribbink
|
|
|
|
Ik heb de vaste gewoonte om aan het eind van de week even de rittenkalender voor de komende week te raadplegen op Internet. Zo viel eind april mijn oog op 3 mei: Ladies day. Dat wordt dan een zaterdag alleen fietsen dacht ik, want mijn beeld van een ladies day was dat van een vrouwenonderonsje waarbij de aanwezigheid van mannen niet op prijs wordt gesteld. Maar dat beeld bleek niet juist. Navraag bij een van de dames leerde mij dat ook mannen op ladies day welkom zijn. Maar daarbij werd me wel op het hart gedrukt dat de dames het op die dag voor het zeggen hebben. Als dat beperkt blijft tot een traditie waar we eenmaal per jaar mee te maken krijgen heb ik daar niet zo'n moeite mee. Ik besloot het er dus maar op te wagen. Nu eens een keer andersom dacht ik nog. Een minderheid van mannen zich koesterend in de weldadige warmte van een compact peloton gezellig kwebbelende dames. Zo'n kans laat ik mij natuurlijk niet ontnemen. En ook niet onbelangrijk: in de pauze werd gratis koffie met appelgebak in het vooruitzicht gesteld. Toen de wekker ging gierde de wind om ons huis. Je bent gek als je vandaag gaat fietsen mompelde mijn lady half slapend vanonder het donzen winterdekbed. Heb je de weersverwachtingen soms niet gehoord! Maar mijn eigen verwachtingen waren te hoog gespannen om te blijven liggen. Qua kleding op het ergste voorbereid trapte ik naar het verzamelpunt bij het noodclubhuis. Daar wachtte mij echter een flinke teleurstelling. Vijf mannen, wat kun je meer verwachten op ladies day, maar een opkomst van twee dames vond ik wel erg tegenvallen. Blijkbaar leeft bij de Adelaar dames de behoefte niet zo om een dag de baas te mogen spelen. Maar het gaat om de kwaliteit en niet om de kwantiteit hield ik mezelf voor. En met de kwaliteit zat het wel goed. Voor vertrek was er kort overleg over de te volgen route. Bij barre weersomstandigheden is meestal de windrichting daarbij de bepalende factor. Bij betere weersomstandigheden vaak de verstrekking van koffie met appelgebak tegen zo laag mogelijke kosten. Maar omdat op ladies day in de pauze de clubkas mag worden aangesproken was in dit geval de grootte van het appelgebak bepalend bij de keuze van de fietsroute. Via een grote omweg door winderige bossen werd daarom koers gezet naar het dorpje Drie. En er bleek niets te veel beloofd. Buiten op het terras van restaurant Het Boshuis kregen we in een heerlijk zonnetje appelgebak gepresenteerd dat qua vorm en grootte opvallende gelijkenis vertoonde met een Belgische kassei. Het belang van kwantiteit ten opzichte van kwaliteit kwam daardoor ineens in een heel ander daglicht te staan. Een uitgebreide rustpauze bleek noodzakelijk om een en ander te kunnen verwerken. Uitgerust maar volgepropt vervolgden we daarna onze weg door een prachtig afwisselend Veluws landschap richting Apeldoorn. Het weer was inmiddels aanzienlijk opgeknapt en voorspelde regen bleef gelukkig uit. Dat maakte van ladies day een aangename fietsdag. Voor de liefhebbers (van appelgebak) een absolute aanrader voor volgend jaar. Ben |
|
|
|
Van het intranet van het Loo Erf : Verhaal, Tandemtocht Dinsdag 13 mei is de eerste rit met voorrijders samen met het Loo Erf gefietst.
Voor meer informatie over Het Loo Erf : |
 |
|
|
|
|
|
Voor de 2e keer in successie organiseerde de St. Apeldoorn Atletiekstad op 25 april j.l. de Asperge Estafette. In alle vroegte werden in Horst – Melderslo de eerste asperges van de koude grond gestoken door Wethouder Theo Kuijpers, samen met Gonnie Mulder, adjunct directeur van Slokker Vastgoed, één van de sponsoren van deze |