Baan Column

Wat een veld!

Junioren uit 7 landen gaven Apeldoorn 2 dagen topsport.

Toppers van dit weekend kunnen zo bij de Beloften aansluiten!

Wat een veld.

IMG_5948De baan lag weer klaar voor één van zijn succesprogramma’s, het 2-daags Juniorentreffen, inmiddels de vijfde uitvoering op de Adelaarpiste. De delegaties uit Duitsland, België, Denemarken, Tsjechië, Oostenrijk en Groot Brittannië stonden, evenals de Oranje Brigade klaar om uit de startmachine geschoten te worden. Met name onze burenlanden waren met een groot aantal Junioren mannen en -vrouwen(17 en 18 jarigen) in dit jaarlijkse treffen present. En daar had de organisatie dan ook op gerekend gezien alle positieve geluiden uit alle voorgaande edities.

Dag 1.

IMG_5948De start kon al niet beter voor de KNWUselectie, winst voor Merel Hofman die alle dames, vooral de Britse, te snel af was in de Scratch. Van der Veekens bij de jongemannen kwam tot plek 3, ook mooi. Sam Ligtlee moest in de 200 m. slecht de wereldkampioen, Jiri Janosek, voor laten gaan. Die zaterdag werd ook de Sprint afgewerkt in talloze heats. Uiteindelijk was Sam Ligtlee daar de baas over het hele internationale sprintveld. Resultaat bij de vrouwen, een 1e plaats voor Steffie van der Peet, direct gevolg door Hetty van de Wouw. Hetty snelde op de 200 m. ook nog maar even naar de zege op de 200 m. in 12,081. De Teampursuit leverde achter de Britse dames plaats 2 op, weer sterk gereden van de Oranje dames. Wat een reeks prachtige successen, zijn we zo maar ineens een Sprintnatie aan het worden?

De Teampursuit mannen ging bijna als vanzelfsprekend naar de Denen. Oranje niet onverdienstelijk in het sterke veld op 4. De Koppelkoers was wel weer voor onze selectie. Bas Ottevanger en Mel van der Veekens kaapten de winst in de laatste ronden, net voor de neus van de Denen, die net als Oranje ook een ronde hadden gepakt, weg.

Dag 2.

IMG_5921Dag 2 leek verder te gaan, waar het op dag 1 gestopt was. Tessa Dijksman stond helemaal op scherp en pakte de Ind. Pursuit voor al het buitenlands geweld. Daarnaast ook nog plaats 2 in de Scratch achter het Belgisch talent Lenny Druyts. Ook Hetty van de Wouw meldde zich weer voor een 1e plaats, nu op de 500 m. met bijna een seconde ruimte.

Bij de Junioren mannen lag het iets anders, daar waren vooral de aangereisde landen de baas. In de, ook op de 2e dag verreden Koppelkoers, waren de Denen zondag wel de baas over ons duo Bas & Mel (op 2). In de Keirin miste Sam Ligtlee de finale. Dat teleurstellende resultaat poetste hij weer weg door een mooie 2e plaats achter de Tsjechische wereldkampioen Janosek neer te zetten op de Kilometer. De Tsjech 1:04.165. Sam 1:04,936.

Coaches.

IMG_5935Jan de Graaf Nederland: De gelaatsuitdrukkingen van Orangecoach Jan de Graaf spraken boekdelen. Maar wat wil je ook als je de balans opmaakt van twee dagen intensief koersen op sprint en duur onderdelen en je selectie zo voor de dag komt. “We hebben een mooie lichting, goed coachbare, veelal 1e jaars Junioren, waar we mee vooruit kunnen. De resultaten zijn in vergelijk met de aanwezige delegaties uit grote baanwielrenlanden positief, vooral bij de vrouwen. Niet alleen de winst is mooi, maar ook zichtbaar in de gereden tijden. Ik zou wel graag meer van zulke evenementen zien. Moet toch ergens mogelijk zijn, maar dat is een geluid wat hier alom gehoord wordt!” Hoe verder? “De huidige selectie moet nog flink aan de bak en zien de kwalificatienormen te halen voor het EK”, aldus een tevreden de Graaf.

Thomas Dalsted, Denemarken:“Ja alleen maar mannen hier hè? We hebben niet zo veel vrouwen aan het wielrennen. De mannen zijn goed en maken een deel uit van het Olympisch team. Tijdrijden is altijd al goed geweest bij ons. Mooie tests richting het EK en WK”.

Frank Ziegler, Duitsland: “Team is een mooie mix van 17 en 18 jarigen. We zijn nog aan het begin van onze opbouw richting EK. Hoofdzaak is weer ervaring opdoen en zien waar we staan in vergelijk met de andere landen. Deze wedstrijden brengen ons verder!”

Matt Winston, Groot Brittanië: ”We hebben een goed team, de resultaten zijn zoals verwacht, het beste moet nog komen. Ervaring opdoen is het “main goal” op dit moment.

Stephane Wernimont, België: ”We hebben een paar goede talenten waar we het mee moeten doen. Klacht is toch te weinig wedstrijden als deze. Er moeten toch wat initiatieven genomen worden wil de nodige internationale ervaring opgedaan worden!”

 

 

IMG_5911

IMG_5902

IMG_5723

 

Weer een NK-trui de deur uit, nu Amateur-Koppels.

En een middag vol Keirin, Derny’s en gloednieuwe “fietsspelletjes”.

Officieus NK-Koppelkoers Amateurs.

IMG_3614Ze stonden er klaar voor, de duo’s die een gooi wilden doen naar de trui en titel van het beste Amateur Koppelkoers-stel van dit seizoen. Ook de veelvraat op dit nummer, Christiaan Bosch, die al 4 truien op dit nummer in de kast had hangen, stond in de startblokken voorzien van een nieuwe partner en een nieuwe outfit die deed denken aan een duo roze tijgers die het klusje wel even zouden klaren en zo, nogal intimiderend overkwamen op de andere gegadigden.

80 x rond en punten rapen om de 20 ronden.

Het duo Bosch/Harteloh stak direct al de eerste 5 punten in de zak, waarmee ze hun titelaspiraties duidelijk maakten. Attent, slim rijden en toeslaan als het juiste moment zorgden er voor dat ook de volgende sprints 5-punters werden voor die mannen. Een wakend oog op het veld voorkwam ook de aanvallen op “een ronde pakken” door de concurrentie. De laatste drie ronden werden vervolgens feestend verreden onder het motto “de buit is binnen”. Barry Portius met Ivo van Wijhe waren duidelijk tevreden met hun 2e stek met 10 punten, meer zat er immers niet in. Het podium werd compleet gemaakt door Henk Ceelen die samen met Ralph Greupink het brons omgehangen kreeg. “We hebben er wel het nodige voor gedaan”, aldus een trotse Bosch die zijn 5e Koppeltrui mocht meenemen. “Met Maxim flink getraind, ook tussen de Elite en daar geen gek figuur geslagen”. Proficiat heren, verdiend!

En wat was er nog meer.

Nou heel wat, kan ik je vertellen met toppers in huis. De 200 meter (10,76) was natuurlijk voor Hugo Haak die met deze middag een zware trainingssessie afsloot. Sam Ligtlee, juist de junior broer van Elis, er kort achter met 10,92. Itmar Esteban (Spanje) 3e met 11,23. De navolgende Keirin was, geen wonder, uiteindelijk voor Haak, met de van ver terugkomende Daan van Norden op twee, knap werk. Shanne Braspennincx, ook een trainingsblok afsluitend op een mooie 3e plaats.

IMG_3663De Derny koers was voor Apeldoorner Thomas van Ee. Opgemerkt dient te worden dat de pas Nieuweling, Alexander Konijn groots gereden heeft (71 kmh top) 2e werd en de rest aan zijn laars lapte. Over talent gesproken.

Ook de voor het eerst verreden Cheetah Race was voor Hugo Haak. Hij pakte zijn prooi net voor de meet en kon de Cheetah-trui aantrekken. Op basis van het klassement werden er hierbij 2-tallen samengesteld, waarbij in één ronde de Cheetah zijn prooi moet verschalken. De binnenstart is hierbij voor de iets minder snelle prooi, de buitenstart voor de jager. Spectaculaire sprints leverde deze jachten op. Haak:” Mooie explosieve training. Het spel maakt het leuk extra leuk!”

MaryMoore Crawl, weer zo’n mooi item op de baan. Surplace beheersen, tactiek toepassen en supersprinten komt er allemaal bij kijken. Velen vielen al voor de streep af. Uiteindelijk ging het in die ene ronde tussen Sam Ligtlee en Hugo Haak, waarbij Sam de winnaar werd. Compliment kerel!

Conclusie:

Prachtige baanmiddag met veel nieuwe en speelse elementen, die het toch wel heel bijzonder maakte voor de renners en publiek. Voor herhaling vatbaar, zet maar op de kalender

IMG_3614

IMG_3552

IMG_3527

IMG_3772

IMG_3722

IMG_3651

Er was een kraam vol. 31 truien voor de winnaars!

Het was Ploegenachtervolging en Teamsprint wat de klok sloeg En dat was mooi!

Vroeg aan de bak.

IMG_3249En vroeg uit de veren was het, vooral voor die renners en verzorgers die op grote afstand van Apeldoorn Omnisport wilden gaan strijden voor een NK-titel en -trui. De Jeugd eerst 1500 m., Nieuwelingen 2000m. en de Junioren, Beloften en Elite moesten eerst 16 ronden gaan.

Mooie Ploegen Mix.

Wanneer je de samenstelling van de diverse ploegen nader bekijkt zie je dat de ploegen “mooi gemixt” zijn, het zou immers “het bekende koude kunstje” zijn om een ploeg samen te stellen van louter toppers en die met de bloemen weg zouden fietsen. Prima recept dus met attractieve races voor het publiek op de redelijk gevulde tribunes en mooie tijden op de klokken.

IMG_3110De vier snelsten in de diverse categorieen duikelden tegen de klok van enen de finales in. De winnaars van de truien bij de jeugd pakten nog geen seconde op nummer twee. Bij de nieuwelingen dames was er een groter gat. De winnaars bij mannen nieuwelingen waren nr. 2 met drie tellen de baas.

Het 4-tal Caspers, van Schip, van de Burg en Stopler lieten van de Elite-concurrentie niets heel een pakten die halve ronde met redelijk gemak. Het zelfde beeld was te zien bij de Elite-Dames. Hier troefden de dames Klement, Markus, Pieters en Wild de anderen af en klok het pistoolschot al vroegtijdig het einde van de rit aan, voor dit viertal dus ook een extra trui om aan te trekken.

Teamsprint spektakel.

Zo, eerst maar eens een tijd neerzetten, om te zien of je bij de vier finalisten hoort. Dat was de eerste opgave. Tweemaal rond voor bijna alle categorieën. Uitgezonderd het 4-tal heren dat er logischerwijs nog een rondje moest aanplakken. Winnende tijden bij Jeugd en nieuwelingen in de 36, 37 sec. Bij de dames gingen Shannne Braspennincx en Kyra Lamberink in 34,930 over de streep, waar ze Elis Ligtlee en Haliegh Dolman een paar tienden voorbleven.

Bij de heren trok Teun Mulder, die dit festijn toch niet voorbij wilde laten gaan, de kar naar plek 1 op het podium met Hugo Haak en de jonge snelle Sam Ligtlee. Zij eindigden in 45,680. De overige teams telkens op een seconde. Het was genieten voor alle aanwezigen. Goede initiatieven en mooi dat er nu het predicaat “officieel NK” aan de titels hangt! Het wordt een blijvertje op de agenda volgens alle betrokken.

 

Adelaar troef van Gulik met overmacht de winnaar in alle disciplines!

 Open NK baan.
Het waren attractieve wedstrijden zondagmiddag op de Apeldoornse baan waar een mooi veld zich had verzameld. In een omnium werd uitgemaakt voor wie de trui, de medaille en de bloemen zouden zijn.

 Scratch.
Openingsnummer de scratch, liet al kort na de start zien, wie er meer macht in de baanbenen had dan de ander. M.a.w., de favorieten voor de titel, van Gulik, Bosch en de jonge Amateur Rochez Harbers meldden zich al direct en gingen met de sterke Duitser, Michael Blasczyk voor de winst. Adelaar en topfavoriet van Gulik liet geen “splinter heel” en passeerde als eerste de meet. Rochez Harbers, Michael Blasczyk en Christiaan Bosch moesten het hoofd voor hem buigen.

Puntenkoers.
Dat is altijd weer laten zien, dat je behalve met de benen, ook met het koppie erbij een eind kunt komen. Dat lieten de masters Ceelen en Seunninga zien. Zij snoepten toch de nodige punten voor de neus van de titelkandidaten weg en zorgden zo weer voor het nodige rekenwerk bij die titelkanshebbers. Gaandeweg de  ronden bleek toch dat die favorieten zich niet lieten verrassen. Fulco(van Gulik) pakte 4 sprints en wist zich al royaal voor de bel winnaar.

 

Pauze.
Pauze is normaal gesproken even op adem komen, wat eten, wat drinken en even de benen strekken. Vandaag niet. Het was sleutelen geblazen. Iedereen dook in de “tandenbakken”, sloopte de bladen van de fiets en zette er bijv. 52×14 op om vaart te kunnen maken achter de Derny. Mooi gezicht om al die “doehetzelvers” bezig te zien. De luxe van een mecanieker kent men immers in deze klassen niet!

 

De Dernykoersen.
3x moest er achter de brede ruggen van het Dernyteam Apeldoorn gekropen worden voordat er een punt kon worden bij geschreven. Via series en herkansingen kon een ieder aan de finaleronde voor de uiteindelijke plaatsbepaling beginnen. De genoemde favorieten maakten hun rol waar en starten voor de finale om de plaatsen 1 t/m 6 samen met de masters Seunninga en Ceelen. Het werd een rit finalewaardig, waarbij het dubbel door de bochten ging en Bosch, Harbers en ook Blasczyk poogden Adelaar Fulco in te rekenen. Laatste hield de ogen open en pareerde met zijn Derny-rijder van dienst Peter Möhlmann alle aanvallen.

 

Verdict.
Met de maximale score lag er, net als vorige maand, “de trui” klaar voor Fulco “Adelaar” van Gulik. Christiaan Bosch op de tweede trede. Met een gelijk aantal punten op 3 (vanwege iets mindere puntenrace) Rochez Harbers. Mooi Podium mijne heren! Ook al was dit kampioenschap officieus, in de wedstrijden was er geen verschil te merken. Het was topsport, daarvoor dank!

 Het eerste rood/wit/blauw van dit seizoen is de deur uit!
En een Keirin-primeur die geen gok bleek!
Mooi programma
Mooie mix op de zaterdagavond, de strijd om de truien voor het Officieuze Derny-Kampioenschap van dit seizoen met veel Keirinritten er tussen door met, … en daar komt het, de mogelijkheid om een gokje te wagen. Nog niet eerder vertoond op de Nederlandse wielerbaan. Nu alvast de conclusie dat het programma zoals het gedraaid is “geen gok “ is geweest. “Ja, af en toe moet je toch een aanzet geven tot wat nieuwe impulsen om het baanwielrennen boeiend te laten blijven wanneer er bijv. 80 x rond of meer gereden moet worden”, stelt initiator van Bon glimlachend vast.

Titels en truien.
De truien en medailles lagen al te wachten op de snelste Junior, Vrouw en Amateur, toen het 1e startschot klonk. Aan de finales gingen in alle categorieën twee kwalificatie wedstrijden vooraf, om er achter te komen wie de zes finalisten zouden zijn.

Bij de Amateurs
bleek halfkoers al wie voor ereplaatsen gingen. Het waren de eerste drie uit de 1e kwalificatie die de rest afschudde, waarbij de oud prof Fulco van Gulik met gangmaker Gerrit Möhlmann het verst het gas open draaiden en onbedreigd voor Alfred Rooks en Henk Ceelen de laatste ronde voltooiden.

 

Bij de vrouwen
was het Kelly Markus die in het eerste deel van de finale, die de kop nam. Halverwege de race kwam het duo Winanda Spoor en Judith Bloem over haar heen. De laatste twee overkwam hetzelfde toen Nicky Zijlaard en Bianca Lust resoluut op de ereplaatsen afstoomden. Een laatste poging van Bianca verzandde. Zij moest de titel aan Nicky Zijlaard met gangmaker Pa Zijlaard laten. Kelly Markus vocht zich toch nog terug en finishte op 3.

 

Dan de Junioren. Ook hier de eersten van de voorronden die het gingen uitmaken. Al snel bleek dat Bas Ottevanger over de meeste reserves beschikte ten opzichte van de Bataafrenners van der Veekens en Ruijmgaard. Ottevanger eindigde met gangmaker Peter Möhlmann als eerste. Breed zwaaiend voltooiden zij de 80 ronden. Titel en trui voor Bas!

Japanse Keirin.
In Japan een “sporthit”. Waarom zou het op onze banen niet kunnen was de gedachte bij de Adelaar. Wetgeving werd erop nageslagen, scheve schaatsen rijden willen we zeker niet op de net geüpdate wielerbaan. Na een eerdere test ging het zaterdag dus om de inzet en vooral de uitbetaling. Dertien sprinters gingen de strijd aan in een promotie en degradatie strijd en bepaalden “geld kwijt of veelvoudig terug” aan de hand van de uitslagen. En, … “gefixed” kon er niet worden, het is maar dat u het weet! Bent u er de volgende keer om een gokje te wagen? Welkom op 1 november!”.

Totaalwinnaar van de Keirin wedstrijden werd Adelaar Michael Veen (2 x 1e en 2 x 2e). Hij mocht de Keirin wisselbeker ontvangen. Hij werd geflankeerd door zijn clubgenoten Stijn Geluk op 2 en Jason van Haaften op 3. Schitterend zo’n Adelaar Podium, en wie had daarop durven wedden! U misschien op 1 nov.?

 Omnisportbaan 3 dagen bezet door de 4e Jeugd 3 daagse!
Mooiere opening van het baanseizoen kan eigenlijk niet!
Hoe mooi kan het zijn.
Je hebt het toch goed voor elkaar, wanneer je als wielervereniging je huis vol hebt (volgeboekt) met liefst 90 coureurtje in de dop die willen leren, trainen en het geleerde in wedstrijdjes willen toepassen. Onder het motto “Help me om het zelf te doen” is een keur aan trainers druk bezig geweest om de jeugd te laten oefenen en kneepjes van het rijden op de baan bij te brengen. Aan het eind van de drie dagen was de progressie duidelijk te zien.

 Achter de motortjes.
Dat die motortjes Derny’s genoemd worden was voor de meesten op de baan geen nieuws. Wel nieuw, het rijden achter die “scooters”, zoals een enkeling opmerkte. Na de nodige rondjes ging voor de meesten het “enge” eraf en durfden ze dichter op het spatbord te rijden. Later, bij de Keirin-wedstrijdjes, bleek dat er snel geleerd was, toen ze door de mannen van het Dernyteam Apeldoorn op sleeptouw werden genomen.

 Jeugdbeleid.
Voor de ouders was er een lezing georganiseerd. Het Jeugdbeleid van de KNWU werd door Henk van Beusekom, manager sport KNWU, uit de bekende doeken gedaan. Voor een ieder is dat beleid trouwens terug te vinden en na te lezen op internet op de site van de bond. Een goede zaak dat begeleiders/ouders van jeugdrenners van e.e.a. op de hoogte zijn, een aanbeveling dus.

 Pechronde.
Het is niet anders, maar een val partijtje kan nu eenmaal gebeuren bij onze sport, zo ook nu was er een viertal dat horizontaal ging. Gelukkig hielpen de verbandjes van “zuster Anja”. Het juiste medicijn werd bij de sluitingsceremonie gevonden door deze fietsertjes een “pechronde” te laten fietsen. En wat denk je? Dat deden ze onder applaus maar wat graag en inmiddels weer royaal lachend. Dat was dus de beste pleister op de gelukkig meevallende wonde.

 Samenvattend.
Tevreden gezichten, bij de jeugd, bij de ouders en zeker bij trainers en alle medewerkers bij de afsluiting van het Jeugdweekend. Tot slot alle rennertjes achter de trainers de baan op, een indrukwekkend gezicht onder begeleiding van een luid applaus van alle ouders/begeleiders. Een honderdtal echt verdiende bossen bloemen werden even later aan de deelnemertjes en begeleiders uitgereikt en zorgden voor een kleurrijke afsluiting.

Op de wielerbaan in Apeldoorn houden ze wel van een gokje

30 september 2014 // Evenementen // Door: Edward Swier
Op de wielerbaan in Apeldoorn houden ze wel van een gokje
In Japan is het een miljoenenbusiness. Daar wordt massaal gewed op keirinwedstrijden. Het leek een utopie dat zoiets hier ooit mogelijk zou zijn. Maar in Apeldoorn houden ze wel van een gokje. Op de wielerbaan in Omnisport is het vanaf half oktober mogelijk op keirinkoersen in te zetten. “Je moet op zoek naar alle mogelijke manieren om de aandacht van het publiek vast te houden”, aldus Hans van Bon.
“Het baanwielrennen heeft nieuwe initiatieven nodig. Wij schuwen het niet om de boel op te schudden.” Er is de laatste jaren veel aan het olympisch baanprogramma gesleuteld. “Maar dat heeft het allemaal niet duidelijker gemaakt voor de mensen.” Feit is wel dat het langdradige programma heeft afgedaan, publiek vraagt meer en meer om snelle, attractieve nummers.
Is baanwielrennen toch al niet saai, keirinkoersen zijn vaak nog vele malen spectaculairder dan andere baannummers. De renners – goed herkenbaar aan hun kleur trui met bijpassende helm – nemen plaats achter een dernybrommer die het tempo langzaam maar zeker opvoert. Op 2,5 ronden voor het einde verdwijnt de derny uit de baan en is het aan de renners om het elkaar lastig te maken. Dat er geregeld spectaculaire valpartijen zijn, wordt weliswaar door iedere insider als minpunt gezien, het maakt de discipline natuurlijk wel nog mediagenieker.
Dit is een uniek initiatief. Zoiets is echt nog nooit eerder gedaan in Nederland – Hans van Bon
In Japan is de keirin een wereld op zich. Coureurs zitten er tijdens het seizoen intern, mogen geen contact met de buitenwereld hebben. Logisch, het is ten strengste verboden om tactieken te bespreken met de gokkers, bovendien kan ieder gerucht over een verkoudheid invloed hebben op het wedgedrag. De Nederlandse sprinttoppers Theo Bos en Teun Mulder verbleven het laatste decennium geregeld in Japan voor een reeks wedstrijden. Zij verdienden goed met het rijden van de races.
Hans van Bon, vader van ex-beroepsrenner Leon van Bon, is als jurylid, speaker en organisator al sinds jaar en dag actief op de piste. Eerst nog op de niet-overdekte baan van AR & TV De Adelaar, tegenwoordig in het multicomplex Omnisport. Daar wordt alles in het werk gesteld om de baansport te promoten. De sport kent in Nederland slechts een smalle basis, nieuwe initiatieven moeten op termijn meer renners richting de top stuwen.
Een keirinwedstrijd in Apeldoorn (2012). Voorop rijdt de dernybrommer.
“Dit is, al zeg ik het zelf, een uniek initiatief. Zoiets is echt nog nooit eerder gedaan in Nederland. We speelden al jaren met het idee om het te gaan doen, hebben het goed voorbereid.” De Provincie Gelderland was zo enthousiast over de plannen in Apeldoorn dat zowel shirts als helmhoezen door de provinciale overheid worden gesponsord.
Van Bon vroeg recent bij de gemeente Apeldoorn een vergunning aan voor het wedden op keirinwedstrijden. “We vallen nu onder de Wet van de Kleine Kansspelen. Net als een buurtbingo bijvoorbeeld.” Denk niet dat het direct big business wordt. Er mag per koers voor maximaal 400 euro worden ingezet, met 1600 euro als maximale dagomzet. Tachtig procent van de inleg wordt weer uitgekeerd. Het publiek krijgt de kans om een wedkaart te kopen. Daarop staat het rugnummer van de winnaar én de inzet – variërend tussen 10, 5, 2 en 1 euro – aangegeven. “Het wordt zodoende niet alleen voor de kenner maar ook voor de leek heel spannend. Je leeft toch extra mee met jouw favoriet.”
We gaan niet coulant mee zijn, ik heb geen zin dat we onze eigen sport in diskrediet brengen. Dit kan alleen slagen als je streng de regels naleeft – Hans van Bon
Van Bon: “We gaan het niet allemaal exact zo doen als in Japan, dat is misschien iets voor later. Maar we zullen er wel toezicht op houden dat renners geen contact zoeken met het publiek. Mobiele telefoons op het middenterrein zijn verboden en wie met vinger- of handgebaren duidelijk wil maken hoeveelste hij denkt te worden, wordt direct van de deelnemerslijst geschrapt. We gaan daar niet coulant mee zijn, ik heb geen zin dat we onze eigen sport in diskrediet brengen. Dit kan alleen slagen als je streng de regels naleeft.”
Van Bon zegt bewust klein te willen beginnen. “En we willen ook vooral de wet niet overtreden.” Maar daarmee is niet gezegd dat Van Bon geen wensen heeft. “Het is toch niet erg om te ‘droomdenken’. Wie weet wordt dit wel groot en loggen ze over een paar jaar vanuit Japan in om onze wedstrijden te zien. Bovendien kunnen we dit concept nog uitbreiden naar andere baannummers, zoals de scratch.”
Van Bon heeft, in aanloop naar de eerste wedstrijd, inmiddels 17 renners weten te strikken. De baan in Apeldoorn gaat 1 oktober weer open na een ingrijpende renovatie. Veel renners staan te trappelen om eindelijk weer te kunnen rijden op de houten piste. De verwachting is dat zich de komende tijd nog wel wat renners voor de keirincompetitie zullen melden.
Tijdens de Jeugd Driedaagse, van 10 tot en met 12 oktober, wordt het concept nog eenmaal getest, de eerste echte keirinweddenschappen kunnen op 18 oktober worden geplaatst. “We hebben alle plannen mede met bondscoach René Wolff besproken. Tijdens zijn actieve loopbaan heeft René ook enkele jaren keirin in Japan gereden.” Mogelijk dat later in het seizoen ook coureurs uit de nationale baanselectie aanhaken.

Zes landen aan de start op Junioren 2-Daagse .

 

“We voorzien hiermee in een behoefte!”, onderstreept van Bon.

Formule.

Inmiddels beleeft dit 2-daagse evenement zijn 4e editie en heeft een vaste plaats op de Adelaar wielerkalender. De deelnemende selecties hebben hier vaker hun wielerneus laten zien. De formule van deze 2-daagse is simpel. Veel rijden, zowel de duur- als de sprintdisciplines. Echte wedstrijden, officiële jury, klassementen, top tijdmeting, kortom een ambiance die grote wedstrijden niet zou misstaan. Het is een mooi “kindje van de Adelaar”, de wielerclub uit Apeldoorn. “Het voorziet in een behoefte, méér wedstrijden voor Junioren ”, is ook de gangbare mening van de landencoaches. Het kindje is inmiddels  groot geworden!

Resultaten.

98 Junioren op de piste, volle bak dus. Sterke delegaties van onze ooster-, zuider- en westerburen (zit wel wat water tussen) en de oosterburen van onze oosterburen, de Tsjechen. Op de meeste disciplines was de winst voor genoemde landen, waarbij vooral de Belgen en  de Britten de meeste bloemen van Margriet binnenhaalden. De Tsjechen scoorden op de sprintnummers met de snelle mannen Fanta en Janosek. Belgen op o.a. de Madison en Scratch met Robbe Ghijs en bij de dames met Saartje Vandenbroucke en Nicky Degrendele. De Britten lieten zich zien op het achtervolgingswerk en achter de Derny.

En “wij” dan, zult u zeggen?

Wel, wij moesten regelmatig het hoofd buigen. Dat moesten ook onze sprinters Lok en Ligtlee. De laatste snoepte nog wel een ietsie pietsie van zijn 200 m. PR af. Stefan Kreder had er goed het oog in en won de Afvalrace. Kyra Lambertink en Bianca Lust wisten een heat te pakken in het buitenlandse geweld. Toch ook een bloemetje.

Coaches:

Matt Winston, British Cycling.

Mooie wedstrijden in een ontwikkelingsfase. Veel wedstrijdvormen. Mentaal sterker worden en internationale ervaring opdoen brengt zo’n evenement. We komen niet voor niets hier!

Lenka Valova, Tsjechië.

Komen al vaak hier. Nu met een officieel team. Veel wedstrijden rijden en vooral veel leren m.b.t. sprinttactiek. Altijd fijne sfeer hier in Apeldoorn. Volgend jaar weer!

Rony Vanmarcke, België.

Vanmarcke ((inmiddels 66) weg- en baanrenner met een flink palmares, houdt zich bezig met de baansport bij onze Zuiderburen. Hij geeft zeer treffend zijn mening over de 2-daagse: “Prachtige meeting. Er is te weinig voor de Junioren. ’t Is goe dat ge andere landen treft, want éénoog is al gauw d’n koning in eigen land. Wel jammer dat d’n Hollanders iets achterblijven!”

Jan de Graaf, KNWU.

“Dit treffen : Een leerzame ontmoeting! Eerder in Gent veel gewonnen. Het is nu met sterke afvaardigingen uit met name uit Engeland en sterke sprinters uit Tsjechië en Duitsland wel anders. Ervaring opdoen, trainen en progressie zien te maken met de selectie.

De derny-piloot.

Als afsluiting even de treffende samenvatting van Ab Kleijer, lid van het Derny Team Apeldoorn. Ook in die hoek werd er met veel plezier gereden met de Junioren achter het spatbord.

Kleijer:“Vandaag weer genoten in Omnisport. O.a. mooie afsluiter met koppelkoersen.
Zelf 3 dernykoersen gereden met de meiden. 2x gewonnen, lag niet aan mij, maar aan de goede rensters. Komt er een heel iel en klein Belgisch meisje bij me. “Allee meneer, ik ga d’n dernykoers met u rijden!” Ik dacht zo’n klein ding, dat wordt niks. Aan het einde van de koers glorieus winnares met een maximale snelheid van 65 km op de teller. Ik bedoel maar!”

Meer foto’s van dit Junioren weekend komen er weer aan in de komende dagen. Zie www.fwd-photo.nl

 

Foto van de jury na protest van de Britten. Studeren onder leiding van Martin Bruin. Protest toegewezen!

Zaterdagavond, superpopulaires, mooi begin van het weekend.

 

Nog eventjes goed de benen testen voor de NK-happening.

Mooie gelegenheid.

En het waren er velen, die van de gelegenheid gebruik maakten om nog even de spanning op de spieren zetten. Nog even de benen prikkelen met starts en ritjes waar het om de winst ging, allemaal in dienst van het prepareren voor het NK tussen de komende feestdagen. Alle starters waren blij met deze gelegenheid, gaven tevens aan ook volgende zaterdag weer van start te willen gaan in de Extra Populaires 21 december, voor de allerlaatste punten op de I. Tevens laat men weten, dat er voor komende zaterdagavond al ruim €500,- in de pot zit, een mooie bijkomstigheid die voor letterlijk en figuurlijk vuurwerk kan zorgen. 

Niels.

Een brede glimlach achter de grote spiegelende brillenglazen onderstreept zijn uitspraak dat hij hier op zaterdagavond in de 1e plaats echt voor zijn plezier rondkart.  “ Ja, ook wel voor het NK natuurlijk, dat wil je toch horen!”, klinkt het uit de mond van Elite-Adelaarrenner Niels van Otterloo. “ Ik wil daar nog een keer aan meedoen in de Puntenkoers, Keirin en Scratch. Van trainen is de laatste tijd niet veel terecht gekomen, ben druk met verbouwen én net begonnen als leerkracht Lichamelijke Opvoeding in Epe. Mooie job om die jeugd in beweging te krijgen.  Heb ze al een clinic hier op de baan gegeven. Nou, is dat mooi of niet, van je hobby werk maken!”

Winanda Spoor.

Ook deze dame heeft er in de 1e plaats zichtbaar lol in. Maar wat wil je, ook haar mekanieker is in buurt, die ook nog even een coachend geluid laat horen tijdens de puntenrace. Ook vanavond is ze één van de sterksten in de duurnummers. Op het NK rijdt zij die ook, net als de achtervolging. “Ik ga er open in”, aldus Winanda,”Ik zie wel hoe ver ik kom. Met een podiumplaats zou ik tevreden zijn”. Af te meten aan de resultaten van deze avond kan ze met vertrouwen het NK ingaan. “Vraag ik nog wel hoe goed “de rest” uit Spanje terugkomt “, laat ze nog even aarzelend horen.

Vera Koedooder.

“Pas de 2e keer op de baan vandaag, afgezien dan van de 6-daagse Rotterdam. Aan het NK ga ik voor de lol meedoen, toch altijd mooie wedstrijden die je niet zomaar wil missen”, laat Vera weten, die daarmee de baan niet helemaal in de steek laat. Ze is eigenlijk alweer aan de opbouw komend wegseizoen begonnen. Daar is ze  in gedachten al mee bezig, bezig met haar nieuwe ploeg, Bigla Cycling UCI Team. Ploegpresentatie op 1 januari in Zwitserland. In februari naar trainingsstage in Benidorm. Maak er maar weer een seizoen van met van die mooie solo aankomsten Vera.

 

 

IMG_7157IMG_7162IMG_7168IMG_7189IMG_7191IMG_7195IMG_7204IMG_7223IMG_7224IMG_7241IMG_7242IMG_7246IMG_7253IMG_7258IMG_7264IMG_7272IMG_7280IMG_7286IMG_7299IMG_7302IMG_7303

NK koppelkoerstrui ‘13/’14 Amateurs weer over de toonbank.

 

De bekende gezichten stonden weer op scherp in Omnisport.

Reunie

Ze waren er weer de bekende liefhebbers van het koppelen. Een bijna identiek startveld vergeleken met dat van vorig jaar. De uitnodigende oproep van vorig jaar om met meer duo’s aan de start te komen staan is toch ergens gestrand, al moet gezegd worden dat er toch één duo meer van start ging. Daarom nog maar eens de oproep om met meer koppels te verschijnen. Het gaat toch om iets mannen. Amateurs, Masters en Sportklasse kerels, het gaat om een titel, een rood/wit/blauwe trui, een driekleur die de lucht ingaat en het volkslied! Kom op en laat zien dat de strijd kan worden aangebonden met het huidige veld!

Kandidaten.

Gevestigde namen op de startlijst, o.a Luuk Jansen, die een paar weken geleden al naar huis ging met de Derny-trui. Ook voor deze trui wilde hij best in aanmerking komen want,  “Dat is logisch, 2 jaar geleden was er brons voor me, vorig jaar zilver, en wat denk je dat er nu in mijn hoofd speelt, goud toch!”, liet Luuk weten.

De man die dat natuurlijk wilde voorkomen, Christiaan Bosch, liet duidelijk weten dat hij andere plannen had uitgedokterd met koppel- en ploeggenoot Timo Fransen. “Ik wil een hattrick scoren. Een derde, opvolgende trui is wel aardig uniek toch”.

Heftig.

Ging vorig jaar de strijd rustig over de 80 ronden rustig aan, nu was het bijna direct “vlam in de pan”. Ook vocaal werd er het nodige duidelijk gemaakt. De koppels reden nogal aardig “laag” in de baan met de consequentie dat het aflossen, zacht gezegd, knap scherp ging, wat  de nodige reacties uitlokte. De tanden werden er ingezet, waarbij de titelkandidaten elkaar geen seconde uit het “bekende  oog” lieten. Ronden werden gepakt en verloren. Close racing in elke ronde, waarbij het onbegrijpelijk vaak net goed ging, tot dat Richard Konijn in de wielen werd gereden en aan de voeten van uw fotograaf landde. Met kapotte elleboog en pijnlijke rug stapte hij toch weer op en reed zijn race uit, respect Richard.

Finale .

Het ervaren duo Bosch/Fransen wist uiteindelijk de zege naar zich toe te trekken. Met 2 van de 4 sprints op zak konden zij onbedreigd de laatste ronden ingaan in de wetenschap dat de concurrentie de resterende punten gelijkelijk hadden verdeeld en niet meer in de buurt konden komen. Tactisch mooi gespeeld van het duo Bosch/Fransen. Proficiat met de verdiende truien. Met de podiumplaatsen 2 en 3 ging het nog even mis. Dat heb je als je een ronde in de min vergeet. Het werd door de renners zelf met enige hilariteit snel rechtgezet. De bijgesloten uitslag is de enige juiste! Wel hebben we de foto’s nog van beide podiums.

PS.

“Fietsen gaat makkelijker dan lopen”, klonk het uit de mond van de ongelukkige Richard Konijn na afloop. Op krukken verliet hij de piste. We hopen dat je er weer spoedig bij bent, beterschap gewenst!

 

NK Ploegenachtervolging en -sprint in ere hersteld!

 

Nieuw initiatief van de Adelaar:”Alweer een schot in de roos!”

Team dag.

“Wie had dat ooit gedacht!”, een cliché zinnetje uit een TV- reclame, maar voor 100% toepasbaar op de voor het eerst sinds jaren weer verreden NK-titel Ploegenachtervolging en Teamsprint. Ruim 60 ingeschreven team gingen volgens nieuwe spelregels gebogen over hun stuur en in het zadel. Oude strakke regels zijn verdwenen. Teams mogen nu bestaan uit renners uit verschillende verenigingen en verschillende categorieën. Ook mixed teams kunnen van start gaan. Én, deze vernieuwing bleek een  ware openbaring.

Strijd.

Teams hadden hun eigen samenstelling verzorgd. Samen al de nodige rondjes gereden en de aflossingen getraind. En dat was zichtbaar op het ovaal. “Mooie treintjes”’ klonk het waarderend uit de mond van een oude baanliefhebber. Een spannende strijd tegen de klok en tegen je voorligger(s) werd de kijker voorgeschoteld.  Strijd om de getallen achter de komma veelal, waarbij de speaker een verduidelijkende en soms opzwepende rol speelde voor de tribune en de concurrentie op het middenterrein. “Onbegrijpelijk dat zo’n oogstrelende discipline van de NK-kaart verdween. Goed dat het er nu weer op staat. Staat ook nog direct als het “bekende huis!”, meende een vol genietende toeschouwer.

Uitdaging.

Speaker van Bon:“Wij zijn dik tevreden. Het was natuurlijk een hele uitdaging om zo iets weer nieuw leven in te blazen. Wij zijn best trots dat alles, wat we aan de wielertafel bedacht hadden, als puzzelstukjes op zijn plaats viel vandaag. De tijdtabel klopte ook als de bekende bus. Ruimte voor valse starts, pech en voldoende rust was ingebouwd. Ook de jeugd speelde weer lekker mee en kreeg echte NK-titels”, aldus een glunderende van Bon, die weer afsloot met zijn bekende: “Daar doe je het toch allemaal voor!”.

Resultaten.

Kijk de uitslagen er maar eens op na. Verrassend soms. Evenzo de samenstellingen. En wat waren vooral de jonkies trots, dat ze met de gevestigde orde mochten rijden. Typerend het voorval na afloop van de teamsprint. Het sprintteam Hugo Haak, Teun Mulder en junior Sam Ligtlee wonnen de titel overtuigend met 0,640 voor het team Matthijs Büchli en Patrick en Yorick Bos. Maar toen de Chaperon bij Sam aanklampte en hij zich melden  moest bij de dopingcontrole, werd het toch wel “heel echt” voor de junior. Hij keek er wel ietwat benauwd bij, zo van “wat gebeurt me nu”. Of het daar in het kamertje van een leiendakje ging is me niet bekend.

Meningen.

Bij wie je ook langs ging na afloop van de wedstrijden, je hoorde slechts positieve geluiden uit het rennersveld. Grote waardering voor deze  innovatie, daarbij gevoegd “Prima, volgend jaar weer organiseren”.  Vooral het betrekken van de jeugd en nieuwelingen vond veel bijval bij de Elite. Een gedane uitspraak: “Je leert niet alleen anderen kennen, maar je leert  zeker ook van elkaar!”

“Alle titel- en medaillewinnaars van dit NK, nog van harte gefeliciteerd!”

 

 

11/13 okt. een 3-Daags Jeugdfestijn in Omnisport.

 

 

3 Dagen leren, baanfietsen en ervaring opdoen in wedstrijdjes.

Wielerfeest.

Wat een feest voor de jeugd, en dat drie dagen lang op het hout van de 250 m. piste in Apeldoorn. Ze kwamen aangereisd uit alle windrichtingen en van vele verenigingen met hun begeleiders of ouders. Als je getuige bent geweest van dit evenement, dan moet je concluderen, dat het niet onder doet voor een groot internationaal Elite-toernooi. Enthousiasme 100%. Leren, zeker! Met een rugzak vol ervaringen naar huis. Plezier, volop, en dat was ook duidelijk af te lezen van de bijna negentig gezichten van de deelnemende jeugd.

Organisatie.

Andermaal bewees De Adelaar, de fietsclub uit Apeldoorn, dat ze een duidelijke visie heeft. Bezig zijn met jeugd staat hoog in het rood/gele vaandel geschreven. Het was dan ook een  weekend met een wielervijver vol fietsjeugd, met veel talentjes, die in hoog tempo veel facetten van het baanwielrennen op het bord geschoven kregen. Door de mannen  van de Adelaar was een smakelijk en voor alle jonkies goed te verteren menu samengesteld. Er werd gesprint, om pionnen gedraaid, achter de derny’s gereden, op Keirin gestreden, gereden over onbekende afstand, enz. enz. En dat alles was in handen van een peloton trainers, hulpen en de microfonist die alles aanstuurde. Valhelm af voor die mensen.

Meester René Wolff.

Mooi item halverwege dit jeugdtreffen was, speciaal voor de ouders, de lezing die Bondscoach René Wolff voor een volle zaal hield. Het onderwerp: “Hoe om te gaan met sport, kind en begeleiding” sprak velen aan. Een boeiende discussie volgde. Waardering voor dit aspect alom

Een mogelijk Initiatief?

Er wordt nogal eens geklaagd over de baansport, die kleine sport. Dat er te weinig aandacht voor is. Enfin, u kent de klaagzang. Maar beste mensen, zou het dan niet mooi zijn om aan te sluiten bij dit Apeldoorns initiatief en er bijv. een 3-banen & 3-dagen jeugdtreffen van te maken. Verenigingen, zet het eens op de agenda. (En, … Apeldoorn is niet ver om informatie te verkrijgen).

Enkele reacties van de deelnemertjes?: Hartstikke leuk! Vriendjes gemaakt! Gewonnen! Verkering joh! En de meest algemene opmerking:  Best wel moe!

 

Column: Gas erop!

          schaatsen.nl                Door           Jolanda Langeland,                           26-06-2013 08:00                  

        Hij op zijn historisch tweetaktmotortje, ik op de racefiets. De klik was er vanaf seconde één. Jerry, mijn man voor dertig minuten.

            

Ik keek hem in de ogen en ik wist dat het goed zat. Hij had een mooie brede rug, blauwe ogen en een perfect opgevoerd motortje. Ik gaf hem een hand, hij pakte de mijne. We stelden ons voor, maar geen van beide verstond iets van de naam. Het maakte niet uit, het geluid van zijn motortje klonk ook fantastisch en Google zou hem een dag later vast wel kennen.
Stayeren was toegestaan, eigenlijk verplicht. Hij voorop, om te zorgen voor de perfecte lijn. Mijn taak? Plakken met mijn voorwiel tegen zijn mooie blauwe spatbord.

Primeur

Het startschot had geklonken en Bedum had de primeur. Tien marathondames, tien stoere mannen en tien dikke, vette ronkende derny’s. Daar waar we normaal de strijd aangaan op het ijs, werd het nu een strijd op de fiets. Een strijd van vrouw tegen vrouw in een spel die derny-coureurs als geen ander kennen.
Af en toe keek hij even over zijn schouder “Gaat ie?” “Jaaaahhh, gas erop”, kreeg hij als antwoord terug, waarna hij nogmaals zijn hoofd over zijn schouder wierp en mij zijn mooie brede lach liet zien. Dertig minuten lang waren wij één, hij voorop, ik daarachter. Volgen moest je, afhaken was geen optie, wij gingen voor de winst.

Finish

Met de finish in zicht was het spel gespeeld. Ik moest nog even uit het zadel komen om dik boven de vijftig kilometer per uur zijn wiel te kunnen houden, maar het was genoeg. Hij stak zijn hand in de lucht en ik was kapot. Onze wegen eindigden bovenop het podium, samen aan de champagne en daarna heb ik hem nooit weer gezien. Zijn weg ging terug naar Harderwijk, althans dat stond er achterop zijn spatbord. Ik bleef achter met Google in Bedum. Ik typte in “derny Harderwijk” en ging naar afbeeldingen.
Jerry, wanneer gaan we weer?

GP-Sprint: Lopende band sprinten, sluitstuk in Omnisport.

 

 

10-tallen Prachtsprints, neergelegd door o.a. de WK-kandidaten!

Mooi veld renners en renster aan de start op de laatste GP van dit seizoen. Zeven nationaliteiten, merendeels Elite-renners, waarvan een deel nog aan hun coaches moesten laten zien dat zij het waard zijn om door hun land afgevaardigd te worden naar Minsk voor het WK later deze maand. Zij krijgen hier in een flink aantal sprints die gelegenheid. Een grote Poolse, Tjechische en Nederlandse sprint-delegatie gooiden alle remmen los. Ook een UCI-team liet zien van wanten te weten.

200 meter.

Openingsnummer op de sprintdag zoals gebruikelijk het zetten van een 200 metertijd aan de hand waarvan poules worden samengesteld. Te verdienen punten in de navolgende sprints geven vervolgens recht op promotie naar een “snellere poule”. Het ging dus in vliegende vaart van start waarbij enkelen hun PR verbeterden. Dat die 200 meteruitslag bij de Elite al het podium zou zijn, was op dat moment nog niet te bedenken, maar werd wel realiteit.

Snelste mannen.

De Tsjech Pavel Keleman liet 10,22 op de klokken zetten, een supertijd op de Omnibaan. Matthijs Buchli met 10,34 liet ook zijn huidige prima vorm zien. De Ier Mullan Eoin op 3 met 10,39 en Hugo Haak op 4 met 10,48 volgden in hun spoor. Er bleven van het veld van 50 deelnemers maar liefst een 20-tal onder de 11 seconden. Prima gegeven voor klasse sprints.

Snelste vrouwen.

Bij de vrouwen een gelijke situatie. Ook hier de tijdsnelsten op de 200 meter die het latere podium vormden. Het Chinese duo Guo Shuang en Gong Jinjie als snelsten,11,31 en 11,32, gevolgd door Elis Ligtlee op een keurige 3e plek met 11,63.

Sprints.

Er werd gestreden. Veel close sprints waren er te zien in alle poules. Dank aan de opzet van de GP, in poules met die geringe tijdsverschillen. Verschuivingen na elke ronde, die in de volgende ronde soms weer ongedaan werden gemaakt. Vooral de sprints tussen landgenoten gingen er tegenaan. Daar ging het om WK-tickets. “Niets is nog zeker, beslissingen neem ik pas in de laatste week voor het WK”, aldus de Poolse coach Andrej Tolomanov. Bij de Tsjechen is het net zo, daar is het ook sprinten om een WK-kaartje. Meer kandidaten dan startplaatsen.

WCC.

WCC staat voor World Cycling Centre, een UCI-sprintteam. Coach Tim Carswell (Nw-Zeeland) is met zijn team aan de start. Ook voorbereiding op WK. Zijn team is een UCI-team, waar renners worden ondergebracht waarvan de landen zelf niet beschikken over een sprintteam. Vandaar de nogal diverse paspoorten. Chinezen met o.a. de topvrouwen Guo Zhuang en Gong JinJie (zilver en brons op de O.S.), de Ier Mullan Eoin en de Thai Satjakul Siamglam. Zij trainen in en vanuit Aigle het hoofdkwartier van de UCI. “Met de Ier en de Chinese dames gaan we naar Minsk. Medaille kansen? Zeker met de dames”, meent Carswell.

Oranje.

“Het gaat zoals gepland, de sprintselectie voldoet aan mijn verwachtingen”, laat baancoach René Wolff weten, “ de kandidaten zijn zo goed als klaar voor het WK”. Hij vertrekt met zijn renners vandaag naar Mallorca voor de finishing touch. Vandaar gaat het naar de Wit-Russische baan in Minsk. “Op een dag als vandaag laat ik mijn renners nog even extra tegenstand voelen, dat is mooi en nodig!”

Op de vraag wie er dan meegaan naar het WK, is Wolff onverwacht mededeelzaam met zijn antwoord. De namen van de WK-gangers die hij opsomt zijn:

Sprint: Teun Mulder, Hugo Haak, Matthijs Buchli en Jeffrey Hoogland.

Duur: Dion Beukeboom, Jenning Huizenga, Peter Schep, Wim Stroetinga, Tim Veldt en de dames Kirsten Wild en Amy Pieters.

Afsluiting:

Dat waren de wedstrijden van het seizoen 2012/2013 in Omnisport. Bedankt mensen van de Adelaar, de vrijwilligers, de baancommissie. Bedankt renners, dat jullie zo veel mooie wedstrijden hebben laten zien. Dank aan de juryleden, dank aan Libéma. Dank ook aan bloemenhuis Margriet, die zichzelf ook een bloemetje mag geven. Kortom dank, ook aan iedereen die nog niet is genoemd. Graag tot ziens ergens op de weg of straks weer op het mooie hout voor een nieuw seizoen! Tot ziens!