ATT op trainingskamp in Siberië (Gerolstein)

Het weekend van 22-24 maart stond het trainingskamp van het ATT in Gerolstein gepland. Twee weken later dan we dat in het verleden deden, om zo de mogelijkheid op mooi weer nog groter te laten zijn. Maar Nederland (en Europa) zijn in maart nog steeds in de greep van de winter. En dat had toch ook invloed op het kamp.

Bijzonder aan dit kamp was dat niet alleen de nieuwelingen en junioren van De Adelaar aanwezig waren, maar ook de nieuwelingenmeisjes en juniorvrouwen van het District Oost, die door Adelaartrainers Fabrizio Ranalli en Jan de Graaf getraind worden aanwezig waren. Daarom was ook voor het vervoer gekozen voor een grote touringcar, waarin zowel renners als fietsen konden worden vervoerd. 

 

Vrijdagmiddag om 16:00 vertrokken we vanaf Omnisport.  En rond 20:00 uur waren we in het Waldferienpark in Gerolstein. Daar waren 8 bungalows gereserveerd voor ons. Nog even wat drinken en toen naar bed, want de volgende ochtend zou de eerste training al vroeg beginnen. 

 

Zaterdag 23 maart begon inderdaad de eerste training al om 7:45 uur. Core-stability ofwel rompstabiliteitsoefeningen. Na een half uurtje waren ze klaar en konden we gebruik maken van uitgebreide ontbijtbuffet.

 

Om 10:00 uur de eerste training van 51 km. Daarin een paar pittige klimmetjes. De geplande klimtijdrit hebben we laten zitten, want gezien de lage temperaturen wilden we de renners niet stil laten staan. Om 12:30 uur waren we weer terug en kon iedereen zich klaar maken voor de (uitgebreide) lunch met o.a. een warme soep.

 

We wilden de renners 2 uur rust geven na de eerste training, en om 14:30 uur stond iedereen weer klaar voor het tweede (heroïsche) deel van de training. We begonnen met de afdaling van 6 km naar Birresborn, om vandaar de ruim 8,5 km lange klim naar Salm te doen. In het begin kent deze steilere stukken, maar gemiddeld is de stijging toch nog altijd ruim 4%. Voor de jongens een stevige kluif. Bovenop de klim begon het te sneeuwen, eerst nog natte sneeuw, maar het leek er al snel op dat deze zou blijven liggen. Daarom besloten we de training in te korten en zo snel mogelijk terug te keren naar het kamp. Via een mooie afdaling (in de sneeuw) eerst naar Gerolstein, en daarna naar Hinterhausen waar het Waldferienkamp ligt. Opvallend was dat er ondanks de kou door niemand hierover geklaagd is. Ze hadden het allemaal warm genoeg gekregen van de training. Een teken dat iedereen prima zijn best heeft gedaan.

 

Om 7 uur stond het avondeten op het programma, soep vooraf, een lekker pastabuffet en een toetje na. Daarna hebben de meiden voorlichting gehad over voeding en sportmassage, en met de jongens hebben we de voorbereidingsperiode geëvalueerd en vooruitgekeken naar het wedstrijdseizoen. Wat verwachten ze, wat zijn hun doelen en hoe kunnen wij daar in de trainingen goed vorm aan geven. We hebben hier weer waardevolle informatie van de jongens gekregen waarmee we de trainingen proberen mee te vullen. Daarna mochten de jongens hun avond vrij invullen, maar de meesten lagen op tijd op hun bed.

 

Zondagochtend was de wereld wit. Het sneeuwde hard. Zo hard, dat direct duidelijk was dat we niet zouden kunnen fietsen. Inpakken en wegwezen was geen optie omdat de bus ons pas om 15:00 uur zou oppikken. Dus kwam er een alternatief programma. Het eerste deel bestond uit een fietstechniek deel. Snel je wielen uit de fiets halen (altijd belangrijk als je pech hebt tijdens een klassieker). Hoe doe je dat het snelst. En waar moet je aan denken?

Het tweede deel was een wedstrijd bandwisselen. Gesimuleerd werd een lekkeband. Hoe snel heb je de band eruit, een nieuwe band erin en deze weer met de pomp opgepompt tot 7 bar. Voor een aantal jongens een hele uitdaging, maar voor Lars Mosterd een makkie. In 1:29 min had hij zijn wiel weer gereed. We zullen dit gedurende het seizoen nog een paar keer doen. Het is een leuke wedstrijd.

 

Daarna om 11 uur gingen we naar buiten voor een “cross-country training”.  Die begon op een weiland op de helling waarin de verschillende groepen (indeling conform de indeling van de huisjes) een estafette heuvel op en heuvel af deden. Een goede krachttraining dus.  Daarna vervolgden we ons pad en werden er heuvel op “schaatspassen” gedaan. Ook een mooi krachtelement. En er werd onderweg geoefend in het “bokspringen”. Daarna kregen de jongens en meiden allen in tweetallen een lange boomstam (we liepen in het bos en er lag hout genoeg) die ze samen moesten meenemen. En met deze boomstam werd nadat er al stevig mee was gelopen natuurlijk ook een wedstrijd, uiteraard heuvel op, gehouden. En omdat dit zo’n succes was deden we dat dus gewoon nog een keer. Na een uurtje zo diverse oefeningen gedaan te hebben gingen we weer terug naar het kamp, waar ons een lekkere lunch te wachten stond: uiensoep, gevolgd door de onvermijdelijke pannenkoeken.

 

Rond 14:00 uur gingen de jongens en meiden alles pakken, huisjes opruimen en de fietsen in de aanhanger laden. Om 15:00 kwam inderdaad de bus, maar ivm de rijtijdenwet moest de chauffeur even 3 kwartier rusten. We hadden dus genoeg tijd om de sneeuwkettingen om te leggen op de bestelbus, want we wilden geen risico nemen op een ongeluk in de kleine klim om op de weg naar Gerolstein te komen. De terugreis verliep verder voorspoeding om 19:00 uur waren we weer bij Omnisport. Het einde van een gedenkwaardig, koud en wit trainingskamp. Maar de reacties van de renners waren ondanks het feit dat er helaas zondag niet gefietst kon worden, alleen positief. En dat is een goed teken.

 

Voor foto's van dit kamp, klik op deze link